خاورمیانه در آستانه نقطه جوش

آرمان امروز : آدمی در گروه ممکن است خود را در برخی زمینه ها در اقلیت ببیند؛ به ویژه رجال سپهر سیاست که در لفافه حرف زده و این خاصیت هنر صعب و دشوار دیپلماسی است. این یکی از واقعیت های زندگی است که بیشتر آدم ها به آن خو کرده اند. اگر به این نایجه برسیم که اکثریت، منبع اطلاع معتبرتری است تا تجربه شخصی ما، ممکن است نظر خود را تغییر دهیم و با عقیده اکثریت همسو شویم. اما خود را در موقعیتی مجسم کنید که در آن، اطمینان دارید که نظر خودتان در مورد این مناقشه در اواخر هفته جاری درست و گروه عامه مردم اشتباه می کنند. آیا در چنین وضعیتی تسلیم فشار اجتماعی شده و با اوضاع و احوال همسویی می کنید؟ یا نه با ارائه راه حل های درست و منطقی و هر آن چه دور کردن سایه جنگ از کشور، خاک، ناموس و تمامیت ارضی باشد پیش خواهد رفت، به یقین بخش دوم آن چیزی که پیشتر در بالا به آن اشاره شد را انتخاب خواهید کرد. اختلاف نظرها معمولا در مورد قضاوت های دشوار مثل نزدیک بودن جنگ یا طوفان و زلزله پیش می آید. کلا قضاوت هایی از این قبیل که اتخاذ کدام فرایند و سبک دیپلماسی می تواند تنش را منتفی کرده و با کدام سیاست اقتصادی بیش از همه تورم را کاهش می دهد. در این موارد انتظار می رود که گاهی اوقات نظری سوای دیگران داشت و حتی دانست که مخالف منحصر به فرد بودن در گروهی که بقیه افرادش- طالبان مناقشه- اتفاق نظر دارند؛ هرچند ناگوار باشد باز هم شیوه درست، منطقی و موجهی قلمداد می شود. آن چه در خفا و بدور از دید لنز دوربین خبرنگاران اواخر هفته گذشته بین بی بی و ترامپ گذشت و قاطبه کنشگران از آن به عنوان بی میلی و رابطه سرد بین این دو یار گرمابه و گلستان یاد می کردند ظاهرا فریبی بیش نبوده است و حالا دونالد ترامپ پس از برگزاری جلسه با مشاورین و وزیر دفاع پیت هگست و ژنرال دن کین- فرمانده ارتش- در کمپ دیوید آن چه به بیرون نشت کرده و رسانه ها بروز داده اند؛ یحتمل در روزهای آخر هفته آمریکا و اسرائیل که اکنون دستور خروج شهروندان خود را از سفارت خانه ها و کشورهای عربی منطقه به صورت ضرب الاجلی فوری صادر کرده؛ قرار است به زیرساخت ها و پالایشگاه های ایران حمله کنند و صحت و سقم این موضوع هم با فرض نخست قوت می گیرد که رئیس جمهور آمریکا با فرستادن وزیر دفاع و رئیس ستاد ارتش به کنگره با فشار و فرافکنی بودجه این جنگ را گفته شده در یک بازه زمانی دو هفته ای برآورد شده را سرانجام تصویب و تایید نمود و تحلیلگران و تئوریسین های سپهر سیاست نظام بین الملل که از گسل و شکاف روابط بین ترامپ و نتانیاهو صحبت می کردند، اکنون حرف خود را پس گرفته و فهمیده اند که رکب خورده اند؛ حال با این وضعیت پیش آمده نقش دیپلماسی باید فعال تر و پرتحرک تر از همیشه دنبال شود و با دکترین جدید و تدوین اطلس جامع دیپلماسی در دستگاه سیاست خارجی هر چه سریعتر و بدون فوت وقت اقدام عاجلی برای دور کردن سایه جنگی دیگر و این بار تمام عیار که مراکز انرژی و گلوگاه اقتصاد کشور را هدف گرفته انجام داد و کریدور دیپلماسی با سه کشور پاکستان، فرانسه و چین را کلید زد و فعال کرد چرا که این سه کشور نقش بسیار کلیدی و پر رنگ می توانند در جلوگیری از این مناقشه قریب الوقوع بازی کنند و بویژه فرانسه و چین که می توانند با طرح دیدگاه های تازه و راه حل های نو برای بازگشت و احیای تفاهم نامه پاکستان و جلوگیری از یک جنگ تمام عیار هم برای خاورمیانه، اروپا و نیز غرب و بازگشت به میز مذاکره طرفین سریع اقدام کنند.