بر مدار رسانه و سیاست

آرمان امروز : شرافت سیاسی به این است که از آدم‌هایی دفاع کنی که در خط تو نیستند. اگر جریان تندرو عاقل باشد، می‌فهمد که تشدید دوقطبی موجود، چیزی جز خسارت محض برای نظام نیست. در عالم رسانه هر چه فضا دوقطبی‌تر شود، این به نفع طیف برانداز است. من با ملاحظه‌ی این نکات است که از علی دایی و عادل فردوسی‌پور تا حسن روحانی به مدارا متن می‌نویسم. از قضا بحث بر سر تعلق خاطر من به نظام است. امروز سال هشتاد و هشت نیست. سال نود و دو هم نیست و به خصوص ناظر بر جنگ باید حکیمانه‌تر سخن بگوییم. آیا ما هر روز سخنان عناصر جبهه‌ی پایداری را نقد می‌کنیم که تا سید محمد خاتمی سخن می‌گوید، علیهش گارد می‌گیریم؟ اگر جنگ‌پرستان را داریم تحمل می‌کنیم، خب صلح‌پرستان را هم تحمل کنیم. کاش جبهه‌ی انقلاب به خصوص در وادی رسانه این همه پایداری‌زده نبود. ما وقتی اشک فردوسی‌پور را در نقطه‌ی مقابل اشک میناب تعریف می‌کنیم، رسماً داریم در زمین دشمن اصل کاری بازی می‌کنیم. در فضای دوقطبی یادمان باشد که اولین محکوم نظام است: چرا در سال مهسا حضرت آقای شهید از آرمان و روح‌الله سخن گفت و از مهرشاد و حمیدرضا نه؟ کاش با فهم درست رسانه دامن کمتری بزنیم به این سؤالات. اصلاً آیا با توئیت و استوری معین می‌شود که کی چقدر عزادار کدام واقعه است؟ اگر ما در حق دایی و فردوسی‌پور ظلم کنیم، ناخواسته مجوز می‌دهیم که دیگران هم در حق نهضت و نظام ظلم کنند و خب در این وادی خیری برای خمینی و خامنه‌ای نیست. روشن بنویسم: جریان انقلابی باید حساسیتش را روی جریان اصلاحات و اقمارش کم کند. مشکل امروز ما اسرائیل است که علی لاریجانی و کمال خرازی را ترور می‌کند و کار خاصی هم با احمدی‌نژاد و جلیلی ندارد. مشکل امروز ما امریکایی است که در رأس آن نه کامالا هریس که دونالد ترامپ نشسته است. ترامپ موسم توحش مدرسه‌ی کودکان را می‌زند و کاری با تجمع پایداری‌ها ندارد. در چنین فضایی چه خاصیتی دارد که سوزن ما هم‌چنان روی محمد خاتمی گیر کند؟ اصلاً خاتمی مسؤلیتی دارد در نظام؟ وانگهی مگر ما هر هفته خطبه‌های امام‌جمعه‌ی مشهد را نقد می‌کنیم؟ تحمل علم‌الهدی بدون تحمل خاتمی بازی در زمین دشمن است. قشنگی خیابان‌هایی چون سنایی و ایرانشهر و رازی به کافه‌های‌شان است. شهر باید به چیزی عادت کند که شهروندان می‌خواهند و هیئتی‌ها همه‌ی شهروندان شهر نیستند. این‌ها مطالب کسی است که نهضت و نظام را و نیز صدالبته ایران را دوست می‌دارد. غلط‌تر از راه نصیری راه کیهان است و غلط‌تر از TV اغیار تلویزیون خودمان. شب‌جمعه‌تان خوش و خرم.*