نیما گلیاری
آرمان امروز : تهدید به حمله علیه زیرساختهای انرژی و بازی با روان و آرامش شهروندان، مصداق بارز عبور از خط قرمزهایی است که جامعه جهانی آن را برنمیتابد اما این روزها به صورت مکرر از سوی ترامپ تکرار می شود.
اینگونه تهدیدها نه تنها امنیت ملی یک کشور را هدف قرار میدهند، بلکه مستقیماً حیات میلیونها انسان بیگناه را در معرض خطر قرار میدهند.
جامعه بینالمللی بارها تأکید کرده است که زیرساختهای حیاتی، بهویژه شبکههای انرژی، نباید به ابزار جنگ روانی یا فشار سیاسی تبدیل شوند.
حتی تهدید کلامی در این حوزه نیز باید بهطور کامل کنار گذاشته شود، زیرا چنین سخنانی اضطراب جمعی ایجاد میکند، اعتماد عمومی را از بین میبرد و آرامش روانی شهروندان را مختل میسازد.
حمله به یک نیروگاه یا هر بخش از شبکه انرژی، پیامدهایی فراتر از قطع موقت برق دارد.
زندگی روزمره افراد سالم بهشدت مختل میشود: سیستمهای گرمایش و سرمایش از کار میافتد، آب آشامیدنی در بسیاری از مناطق تأمین نمیشود، حملونقل عمومی فلج میگردد و ارتباطهای ضروری قطع میشود.
اما ابعاد انسانی این فاجعه بسیار عمیقتر است. هزاران بیمار در بیمارستانها، خانههای سالمندان و منازل شخصی، زندگیشان وابسته به دستگاههایی است که با برق کار میکنند.
دستگاههای تنفس مصنوعی، مانیتورهای قلبی، پمپهای انسولین، دستگاههای دیالیز و سیستمهای نگهدارنده حیات، همگی به جریان پایدار برق نیازمندند. قطع ناگهانی برق میتواند در عرض چند دقیقه جان این بیماران را بگیرد.
بازی با روان شهروندان از طریق چنین تهدیدهایی، خود نوعی خشونت غیرمستقیم است.
ایجاد ترس مداوم از قطع برق یا حمله به نیروگاهها، سلامت روان جامعه را تضعیف میکند و احساس ناامنی را گسترش میدهد. جامعه جهانی این رفتارها را مغایر با اصول حقوق بشردوستانه و قوانین بینالمللی میداند.
احترام به زیرساختهای حیاتی و اجتناب از هرگونه تهدید علیه آنها، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت انسانی است. تنها با پرهیز کامل از اینگونه اقدامات و تهدیدها میتوان از فجایع انسانی جلوگیری کرد و آرامش و کرامت شهروندان را حفظ نمود.
