محسن غرویان
آرمان امروز : تقابل با دولتها در چارچوب رقابت سیاسی، پدیدهای طبیعی در نظامهای سیاسی است؛ اما آنچه این رقابت را به بحران تبدیل میکند، استمرار ذهنیت انتخاباتی پس از پایان رقابتها و ترجیح منافع جناحی بر مصالح عمومی است. بخشی از جریانهای سیاسی همچنان در همان نقطهای ایستادهاند که گویی نتیجه انتخابات هرگز به رسمیت شناخته نشده است. از این منظر، هر اقدام دولت نه بر اساس کارآمدی یا ناکارآمدی، بلکه صرفاً بر مبنای هویت سیاسی آن ارزیابی میشود؛ رویکردی که بیش از آنکه نقد باشد، تلاشی برای فرسایش مستمر سرمایه سیاسی دولتها به شمار میرود.
این نگاه، ریشه در نوعی سیاستورزی حذفی دارد؛ سیاستی که رقیب را نه بخشی از ساختار سیاسی، بلکه مانعی برای تحقق اهداف خود میبیند. در چنین چارچوبی، رقابت انتخاباتی به پایان نمیرسد، بلکه تنها شکل آن تغییر میکند. نتیجه، شکلگیری فضایی است که در آن هر موفقیت ملی با تردید نگریسته میشود و هر ناکامی به فرصتی برای تسویهحساب سیاسی تبدیل میشود. در این وضعیت، مرز میان نقد مسئولانه و تخریب هدفمند بهتدریج از بین میرود. …
