آرمان امروز- گروه سیاسی: پیمانی در داخل کشور با صداها، اقوام، گروههای مختلف و جناحهای مختلف سیاسی لازم است تا بتوانیم به یک وفاق ملی دست پیدا کنیم؛ موضوعی که در گزارش قبلی نیز به آن اشاره شده بود. در واقع، باید در عین تکثر، وحدت داشته باشیم؛ یعنی صداهای مختلف در یک راستا و در مسیر واحدی حرکت کنند. به نظر میرسد ما به یک «پیمان برادری» در داخل و در سیاست داخلی نیاز داریم، اما چون برابری، حق خانمها را پایمال میکند، باید از تعبیر «پیمان شهروندی در سیاست داخلی» استفاده کنیم.
دولت پزشکیان میتواند در سیاست داخلی به دنبال شکل دادن به چنین پیمانی باشد. بحث این است که دولت باید به داخل نگاه کند و تلاش کند جناحهای مختلف، نقاط اشتراک خود را ببینند و این نقاط اشتراک را به یکدیگر وصل کنند و در مقابل، برای نقاط اختلاف فضای گفتوگو ایجاد کند.
دولت باید از طریق این دیالوگها و گفتوگوها تلاش کند اختلافات موضوعی را حلوفصل و کاهش دهد. میدانیم که نمیتوان جامعهای داشت که هیچ اختلافی در آن وجود نداشته باشد. چنین سیاستی افسانه است و میتواند یک داستان باشد، اما در واقعیت ممکن نیست.
اگر سازوکارهایی ایجاد شود که دولت با صداهای مختلف در جامعه و با تکیه بر نقاط اشتراک آنها گفتوگو کند و تلاش کند نقاط اختلاف را کاهش دهد، میتوان گفت یک پیمان شهروندی در سیاست داخلی شکل گرفته است؛ پیمانی که میتواند به سیاست وفاق ملی کمک کند.
البته این پیمان لزوماً با شخص یا گروه خاصی بسته نمیشود. میتوان بهصورت سمبلیک و در عرصه سیاسی چنین کاری را انجام داد، اما این موضوع میتواند یک سیاست واقعگرایانه باشد؛ سیاستی که البته باید مدون و تضمین شود و همه تلاش کنند آن را در پیش بگیرند و پیش ببرند. دولت وفاق ملی طی دو سال اخیر تلاش کرده است چنین رویکردی را دنبال کند؛ زمانی که صداهای مختلف را شنیده، اقوام مختلف را دعوت به حضور در قدرت کرده و این رویکرد را پیموده و پیش برده است. با این حال، به نظر میرسد برای تکامل این رویکرد، نیازمند تدوین چنین منشوری هستیم.
«منشور در سیاست داخلی» یا همان «پیمان شهروندی در سیاست داخلی»، میتواند یک مسیر راهگشا باشد؛ مسیری که به ما کمک کند بر اشتراکات تأکید کنیم، از اختلافات نترسیم، درباره اختلافات با یکدیگر حرف بزنیم، گفتوگو …
