جاوید ترابی
آرمان امروز : ورزش و فعالیت بدنی منظم نه تنها بر سلامت فردی تأثیر مثبت میگذارد بلکه به عنوان یک عامل محرک بنیادین، جوامع را به سمت پایداری، انسجام و توسعه اقتصادی هدایت میکند.
در همین راستا، سازمان جهانی بهداشت در گزارش وضعیت فعالیت بدنی سال ۲۰۲۲ تأکید کرده که بیتحرکی یکی از اصلیترین عوامل خطر برای بیماریهای غیرواگیر و مرگ زودرس است و افراد کمتحرک ۲۰ تا ۳۰ درصد بیشتر در معرض مرگ قرار دارند.
در مقابل، فعالیت بدنی منظم میتواند خطر مرگ زودرس را ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش دهد، بیماریهای قلبیعروقی را تا ۱۹ درصد، دیابت نوع ۲ را تا ۱۷ درصد و برخی سرطانها را بین ۸ تا ۲۸ درصد کاهش دهد. همچنین، شواهد قوی نشان میدهد که فعالیت بدنی علائم افسردگی و اضطراب را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد و در برخی متاآنالیزها، بروز افسردگی را تا ۲۵ درصد کاهش میدهد. این بهبودهای بهداشتی مستقیماً به کاهش بار اقتصادی سیستمهای سلامت منجر میشود.
برآوردهای سازمان جهانی بهداشت حاکی از آن است که اگر سطح بیتحرکی کاهش نیابد، هزینه مراقبتهای بهداشتی مرتبط با بیماریهای غیرواگیر و سلامت روان بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۳۰ به حدود ۳۰۰ میلیارد دلار میرسد.
فراتر از جنبههای بهداشتی، ورزش به عنوان ابزاری اجتماعی-اقتصادی عمل میکند که انسجام جوامع را تقویت مینماید. مطالعات متعدد و متاآنالیزها تأیید کردهاند که مشارکت در ورزشهای تیمی با افزایش حس تعلق، بهبود مهارتهای ارتباطی، رفتارهای اجتماعی مثبت و کاهش انزوای اجتماعی همراه است.
این اثر بهویژه در بزرگسالان و نوجوانان مشهود است؛ جایی که ورزش تیمی نسبت به فعالیتهای فردی فواید قویتری برای سلامت روان و نتایج اجتماعی فراهم میآورد. حس مشترک هواداری و شرکت در رویدادهای ورزشی نیز میتواند حس جامعه و تعلق را تقویت کند و حتی به کاهش تنشهای اجتماعی و افزایش بهرهوری کمک کند.
در سطح اقتصادی، ارزش اجتماعی ورزش چشمگیر است؛ گزارش Sport England در اکتبر ۲۰۲۴ نشان میدهد که ورزش و فعالیت بدنی در انگلستان سالانه بیش از ۱۰۷ میلیارد پوند ارزش اجتماعی ایجاد میکند که شامل بهبود رفاه فردی …
