آرمان امروز : در هفته های اخیر، شرایط نسبت به جنگ چهل روزه تغییرات زیادی داشته است و لذا ضرورت دارد که این شرایط از نگاه تیزبین دستگاه دیپلماسی مخفی نماند.
برای نمونه، حمله اکراین به کشتی ایرانی در دریای خزر تحول بزرگ و خطرناکیست.
این حمله با برنامهسازی دقیق و فریبکارانه صورت گرفت؛ زلنسکی که اخیرا موفقیتهای زیادی را در جبهه روسیه با زدن مراکز انرژی بدست آورده است و در اجلاس ناتو موقعیت خوبی را در رابطه با ترامپ کسب نمود برای کشاندن ناتو به جنگ با ایران و درگیر شدن کشورمان در بحران اکراین به این حمله بدون دلیل دست یازید.
بدون شک زلنسکی این پروژه را با رایزنی با اسرائیل انجام داده وهدفش کسب حمایت اتحادیه اروپا و درگیر کردن ناتو در بحران ایران است .
سفر همزمان وی و نتانیاهو به واشنگتن نیز دال بر این امر است که او تحولات خاورمیانه و سرنوشت اسرائیل را مدنظر دارد.
قابل ذکر است زلنسکی در میان تجاوزات آمریکا و اسرائیل به ایران به خلیج فارس سفر نمود و قرارداد ساخت پهباد با کشورهای منطقه و کمک به چگونگی دفاع از پهبادهای ایرانی را با آنها منعقد نمود.
ذکر این نکته مهم است که اکراین در طول جنگ با روسیه به کمک کشورهای اروپایی و بخصوص آلمان در زمینه پهباد پیشرفت شگفتانگیزی کرده و لذا ورود این کشور به بحران ایران علاوه بر تبعات سیاسی فراوان ، از جنبه نظامی نیز بسیار خطرساز است.
از جانب دیگر چنانچه ایران در اکراین گرفتار شود بدون شک ناتو وارد این منازعه شده و کشورمان همزمان میبایست در چند جبهه گرفتار جنگ گردد.
این امر کمک بسیار زیادی به اسرائیل خواهد بود، هدفی که دنبال میکند و روسها نیز بی میل به آن نیستند و از آن استقبال مینمایند.
شعلهور شدن جنگ حوثیها با عربستان و بحران بابالمندب سبب گردیده که جبهه جدیدی از جنگ غیر مستقیم علیه ایران گشوده شود.
دیروز اعلام شد که ترکیه و مصر و پاکستان و چند کشور دیگر متشکل از چهارده عضو اولیه ائتلافی را در دریای سرخ بوجود آوردهاند که بطور غیر مستقیم اعلام موضع ضد ایرانی میباشد.عربستان اعلام داشته این ائتلاف را به پنجاه کشور پیشنهاد داده است .از جانب دیگر همکاری پاکستان با کویت و بحرین درحالی که ایران مراکز امریکایی در ابن دو کشور را هدف قرار میدهد نیز معنای خاص خود را دارد.
عدم توافق عمان با پیشنهادهای ایرانی نیز از دیگر تحولات و اخبار منفی پس از جنگ چهل روزه میباشد.
ایران به ضرورت میبایست تلاش میکرد که راهحلی را برای رضایتمندی عمانیها بوجود آورد.
اگر صرفا عوارض محل اختلاف میبود صرفنظر کردن از آن به شرطی که مدیریت ایران را بر تنگه هرمز تثبیت نماید بنفع کشور است .راهبرد میبایست مدیریت و اداره تنگه باشد و عوارض فرع بر آن است . البته جای شکی نیست که عمل عمانیها در باز کردن راه جنوب نه تنها بزرگترین ضربه به مدیریت تنگه از جانب ایران محسوب میگشت بلکه سبب جنگهای فعلی گردید. در واقع این عمان بود که با تندادن به خواستهای آمریکا و اعراب خلیج فارس، آتش جنگ را شعلهور نمود و توافق را با بن بست روبرو ساخت . در حالی که این کشور همیشه واسطه صلح و مذاکره بوده است.
قبول حماس به تحویل سلاح و انتخاب غیرمستقیم مسیر سیاسی از دیگر تحولات منطقه است.
فشار بر حزبالله و نیروهای عراقی نیز در کنار این موضع حماس در توازن منطقهای از اهمیت فراوانی برخوردار میباشد، در واقع خاکریزها بتدریج در حال تضعیف و یا خنثی شدن است.
کار حماس نشاندهنده یک مسیر سیاسی برای راه حل بحران منطقه است .امری که نباید دستگاه دیپلماسی از آن غفلت نماید .
تجاوزات متعدد و مکرر آمریکا در هر زمانی که اراده میکند جنگ فرسایشی را بوجود آورده است، تابآوری در این جنگ فرسایشی از اهمیت برخوردار میباشدکه نیروهای مسلح کشور بخوبی از عهده آن بر آمده اند اما بدون شک خسارتهای مادی و انسانی ایران بیش از آمریکا بوده که در میانمدت و یا در زمان طولانی میتواند قابل توجه شود واین در حالیست که آمریکاییها تنها هزینههای ناشی از جنگ را متحمل میشوند. بنظر میرسد دستگاه دیپلماسی در کنار تابآوری نیروهای مسلح ضرورت دارد مستقل از رویدادها تحلیل خود را به مقامات تصمیمگیرنده ارائه دهد. در واقع وزارتخارجه ضرورت دارد وظیفه ذاتی خود را به نحو احسن انجام دهد.فعال بودن دستگاه دیپلماسی وخنثی سازی ائتلاف ها علیه ایران وموفقیت برای به ثمر رساندن توافقات سیاسی تکمیل کننده اقدامات نیروهای مسلح است.
