آرمان امروز-سرویس دیپلماسی: دادههای رهگیری کشتیها از شرکت Kpler نشان میدهد که روز پنجشنبه تنها ۱۳ کشتی از این آبراه عبور کردند؛ در حالی که پیش از جنگ، این مسیر معمولاً روزانه بیش از ۱۳۰ کشتی را شاهد بود.
از میان ۱۳ کشتی، ۹ کشتی از مسیر تحت مدیریت ایران عبور کردند.
تردد کشتیها در ماه جاری نسبت به ماه ژوئیه کاهش یافته است؛ در ژوئیه بهطور میانگین روزانه ۲۶ کشتی از تنگه عبور میکردند.
قیمت جهانی نفت در روزهای اخیر در محدودهای پایینتر از ۹۰ دلار در هر بشکه نوسان داشته است.
جریان انتقال نفت از تنگه همچنان محدود است، اما تولیدکنندگان منطقه توانستهاند با استفاده از مسیرهای جایگزین در خارج از این گلوگاه، بخشی از نفت خام خود را همچنان به بازار برسانند.
با این حال، ادامه اختلالها در حال کاهش ذخایر جهانی نفت است و توان بازار برای جذب شوکهای جدید را کاهش میدهد.
تحلیلگران گروه مشاورهای اوراسیا در یادداشتی برای مشتریان خود نوشتند: «تنشهای پنهان میان آمریکا و ایران بر سر وضعیت این آبراه، خطر وقوع یک بحران دیگر ــ و یک بستهشدن دوباره ــ را تا پایان سال ۲۰۲۶ نسبتاً بالا نگه خواهد داشت.»
اکنون ترامپ ترجیح میدهد پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا، تأثیر جنگ بر داخل آمریکا را محدود کند و با تشدید فشار اقتصادی بر ایران از بازگشت به جنگ تمامعیار جلوگیری کند.
به نوشته والاستریت ژورنال، دستیاران ترامپ با نشان دادن دادههایی درباره خسارتهایی که تحریمها تاکنون به حکومت ایران وارد کردهاند، او را به این استراتژی متقاعد کردهاند.
بسنت نیز نشانههایی از تشدید قریبالوقوع این کارزار فشار ارائه کرد و به شبکه نیوزمکس گفت اقدامات بیشتری هفته آینده اعلام خواهد شد.
میعاد ملکی، مقام ارشد سابق وزارت خزانهداری آمریکا که اکنون در بنیاد دفاع از دموکراسیها فعالیت میکند، گفت صادرات نفت ایران از ۲ میلیون بشکه در روز پیش از محاصره ماه آوریل به نزدیک صفر در روزهای اخیر کاهش یافته است.
او همچنین گفت تهران با کمبود حدود ۲۹ میلیون لیتر بنزین در روز مواجه است و محاصره مانع تأمین این کسری میشود.
ملکی گفت:«اگر واشنگتن روشن کند که محاصره در چارچوب زمانیای که تهران بتواند منتظر آن بماند لغو نخواهد شد، این محاصره میتواند حکومت را به زانو درآورد.»
در حالی که ایران با فشار اقتصادی فزایندهای روبهروست، در حال حرکت به سمت اقتصاد بقا است؛ اقتصادی که برای تحمل این فشارها طراحی شده است.
تهران که سالها تحریم را تجربه کرده، با سهمیهبندی سوخت و برق، محدود کردن ارز خارجی کمیاب و کاهش سرمایهگذاری، بخش بیشتری از بار فشار اقتصادی را به خانوارها منتقل میکند؛ در حالی که واردات ضروری و منابع دولتی را حفظ میکند.
واشنگتن پیشتر نیز در جریان جنگ تلاش کرده بود ایران را با همین روش تحت فشار قرار دهد.
آمریکا تنها چند روز پس از دستیابی به یک آتشبس شکننده، محاصره دریایی را اعمال کرد.
برخی مقامهای آمریکایی در آن زمان اطمینان داشتند که محاصره ظرف چند هفته ایران را مجبور خواهد کرد جنگ را بر اساس شروط واشنگتن پایان دهد.
