به گزارش گروه رسانهای شرق،
آسیبهای اجتماعی در هیچ جامعهای پدیدهای استثنایی نیستند، اما آنچه کشورها را از یکدیگر متمایز میکند، کیفیت حکمرانی در مواجهه با این آسیبهاست؛ اینکه آیا دولتها قادرند میان دهها نهاد مسئول هماهنگی ایجاد کنند، سیاستهای پیشگیرانه را بر درمان مقدم بدانند و با رصد مستمر تحولات اجتماعی از گسترش بحران جلوگیری کنند یا خیر.
مرور گزارش تازه مرکز پژوهشهای مجلس با عنوان «گزارش نظارتی عملکرد سازمان امور اجتماعی کشور در تنظیمگری کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی» نشان میدهد مسئله اصلی در ایران، صرفا افزایش یا کاهش آسیبهای اجتماعی نیست؛ بلکه آشفتگی در نظام حکمرانی این حوزه است. حوزهای که دهها دستگاه در آن مسئولیت دارند، اما مرز وظایف آنها شفاف نیست، هماهنگی میان نهادها ضعیف است، موازیکاری ادامه دارد و سیاستهای اجتماعی از انسجام لازم برخوردار نیستند. …
