به گزارش گروه رسانهای شرق،
در چند دهه اخیر بویژه از زمان جنگ ۱۲ روزه تاکنون برخی جریانهای سیاسی در تلاش هستند تا افکار عمومی مردم و تصمیمسازان ارشد کشور را ناگزیر به انتخاب میان دو گزینه جنگ یا صلح کنند. برساخت دوگانه جنگ یا مذاکره که این روزها صدرنشین دوقطبیهای کاذب در محافل سیاسی و رسانهای کشور است در عرصه داخلی نتیجهای جز محدود کردن امکانات تصمیمسازی و بر هم زدن اتحاد مقدس مردم ندارد و بدتر از آن در عرصه بینالمللی نیز موجب تضعیف قدرت دیپلماسی و حتی قدرت نظامی کشور میشود. اما در این دیدگاه یک حقیقت بنیادین مغفول است و آن اینکه «جنگ و صلح دو روی یک سکه هستند» و به فراخور شرایط، مسئولان کشور دست به انتخاب میان این دو میزنند. همچنین تجربه سالهای متمادی مذاکره گواهی بر راستی این مدعا است که مذاکرهای منتج به نتیجه مطلوب میشود که پشتوانه قدرت نظامی و بازدارندگی داشته باشد و از سوی دیگر هر جنگی که بدون چشمانداز توافق پیش برود به چرخه بیپایان خشونت منتهی میشود.
در راستای تحلیل آسیبهای ایجاد دوقطبی کاذب «جنگ و صلح»، دستیابی به شرایط بازدارندگی کامل و نیز معنای پیروزی ایران در جنگ اخیر بر آن شدیم تا با با حجتالسلام «رسول منتجبنیا» دبیرکل حزب جمهوریت ایران اسلامی به گفتوگو بپردازیم. آنچه در ادامه میآید مشروح این گفتوگو است.
ایرنا: دوقطبی کاذب جنگ یا مذاکره (یا این یا آن) چقدر برای منافع ملی مضر است؟ منطق حکمرانی و الزامات کشور چه میگوید؟
منتجبنیا: اگر بخواهیم در همه امور از جمله مسائل مرتبط با توسعه و پیشرفت موفق شویم و در سطح جهانی در برابر دشمنان به پیروزی برسیم، چارهای جز وحدت، همبستگی و انسجام نداریم. همانطور که در پیروزی انقلاب اسلامی سال ۵۷ و در جنگ ۸ ساله، طبق به فرمایش امام (ره)، یکی از عوامل پیروزی مردم ایران وحدت و انسجام ملی در همه امور بود، بسیار روشن است که این روزها هم باید این همبستگی را بیشتر از گذشته تقویت کنیم.
هر حرکت، هر اظهارنظر و عملی که وحدت و همبستگی ملی را خدشهدار کند، بدون شک به زیان …
