پنج ماه از شبی که موشک خانه خانم «ر» را ویران کرد میگذرد. همسرش زیر آوار جان باخت و او و دو فرزندش زخمی شدند. حالا آنها در یک اتاق هتل در بندرعباس زندگی میکنند؛ اتاقی که سقف دارد اما برای خانوادهای که خانه، وسایل زندگی و یکی از اعضای خانوادهاش را از دست داده، هنوز خانه نشده است.
چهارم فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۸:۴۵ شب، موشک به خانه خانم «ر» اصابت کرد. او ۲۵ سال برای ساختن زندگی تلاش کرده بود. آن شب اما در چند دقیقه همهچیز تغییر کرد. همسرش که در حیاط بود، زیر یک دیوار بتنی ماند و جان باخت. دخترش داخل خانه بود و دست و پایش با شیشه آسیب دید. خود او هم زخمی شد.
او میگوید: «وقتی موشک به خانهمان زد و خانه ما خراب شد، شوهرم توی حیاط و دخترم داخل خانه بود. شوهرم زیر آوار ماند و دست و پای دخترم با شیشه آسیب دید. دست و پای خودم هم آسیب دید. شوهرم همان شب کشته شد. خانه کاملا تخریب شد و تنها چیزی که توانستم از خانه بردارم، موبایلم بود.»
او خودش را از زیر آوار بیرون کشید و در خیابان فریاد زد. کسی نبود که به کمکشان بیاید. بعدتر ماموران اورژانس همسرش را به بیمارستان منتقل کردند، اما آن شب به او نگفتند که همسرش کشته شده است.
او میگوید: «حتی همان اول نمیدانستم شوهرم جانش را از دست داده است. چون یک دیوار بتنی روی شوهرم افتاده بود، خودم نمیتوانستم آن را کنار بزنم و بیرونش بیاورم. وقتی شوهرم زیر دیوار بتنی افتاد، چون خودم پرستار هستم، رفتم نبضش را بگیرم و کمکش کنم. میدیدم پای شوهرم قطع شده، انگشتهای پایش هم نبود و زیر دیوار بتنی افتاده بود.»
صبح روز بعد، او را به سردخانه بردند و آنجا فهمید همسرش شهید است.
پنج ماه بعد از آن شب، خانهای که زمانی محل زندگی این خانواده بود دیگر وجود ندارد. بخش زیادی از وسایل خانه هم از بین رفته است. خانواده بعد از حادثه مجبور شدند محل را ترک کنند، چون به آنها گفته شده بود بخشهایی از موشک هنوز خنثی نشده و احتمال انفجار وجود دارد. …
