هر آنچه برای آقای مدیری لازم بود فراهم کردیم / سریال مرد ۳ هزار چهره چگونه ساخته شد؟

سیدکریم بابایی در روزنامه خراسان نوشت:

«این روزها مهران مدیری ستاره محبوب و موفق کمدی سینما و تلویزیون، در آستانه یک مقطع مهم کاری قرار دارد و همزمان با دو پروژه جدید به شبکه خانگی و تلویزیون می‌آید: سریال مورد انتظار «مرد سه‌هزارچهره» در شبکه سه و رئالیتی‌شوی «شاه‌گل» در پلتفرم فیلم‌نت. این در حالی است که او طی سال‌های اخیر، کارنامه‌ای پرفرازونشیب داشته و بسیاری معتقدند از آن موفقیت‌های متوالی گذشته‌اش دور مانده. حالا باید دید این بازگشت دوگانه می‌تواند او را به روزهای اوج برگرداند؟

تجربیات منفی فیلم سازی

مهران مدیری طی یک دهه اخیر در سینما دو فیلم ساخته که هردو با واکنش‌های منفی منتقدان و اغلب مخاطبان مواجه شده‌اند. اگرچه این فیلم‌ها از نظر فروش نسبتاً موفق بودند و توانستند تماشاگرانی را به سالن بیاورند، اما از نظر کیفی و جلب رضایت عمومی اوضاع چندان خوبی نداشتند. در بازیگری سینما نیز هیچ‌کدام از نقش‌آفرینی‌های او با واکنش‌های مثبت فراگیری روبه رو نشد. هرچند آثار باکیفیتی چون «درخت گردو» واکنش‌های مثبتی گرفتند، اما در کارنامه بازیگری او در سینما، نقاط درخشانی محسوب نشدند.

از اوج «هیولا» تا سقوط «دراکولا»

مهم‌تر از همه اما وضعیت مدیری در سریال‌سازی است؛ جایگاهی که شهرت اصلی او را موجب شده. در همین موقعیت نیز «هیولا» آخرین اثری بود که توانست واکنش‌های بسیار مثبتی را برانگیزد و به یکی از آثار موفق و بحث‌برانگیز او تبدیل شود. اما بلافاصله پس از آن، «دراکولا» به یک شکست بزرگ تبدیل شد؛ شکستی که آن‌قدر سنگین بود که مدیری را تا چند سال از کارگردانی سریال دور کرد. او در این سال‌ها اما چند تجربه موفق بازیگری در سریال‌های خانگی داشت که در رأس آن‌ها «خاتون» و خصوصاً «پدر گواردیولا» بود؛ جایی که او توانست با فاصله گرفتن از نقش‌های همیشگی در آثار خودش، تصویری متفاوت از توانمندی‌هایش ارائه کند.

بازگشت‌های کم‌فروغ

مدیری با «قهوه پدری» به عرصه کارگردانی بازگشت، اما این سریال نیز با وجود برخی جذابیت‌های داستانی، نتوانست خاطره خوش آثار پرمخاطب گذشته او را تکرار کند. «قهوه پدری» درمجموع مخاطب گسترده‌ای پیدا نکرد و بسیاری از بینندگان از فضا و جنس شوخی‌های آن استقبال نکردند. مدتی بعد مدیری به تلویزیون برگشت و «شیش ماهه» را ساخت. این سریال در ابتدا بسیار پربیننده شد و توانست مخاطبی جدی پیدا کند، اما در ادامه نتوانست رضایت گسترده مخاطب عام را به دست آورد و به عنوان یک شکست دیگر در کارنامه مهران مدیری ثبت شد.

نقطه روشن کارنامه

در این فاصله، مهران مدیری در قامت مجری با «گل یا پوچ» موفقیت را تجربه کرد. او همان‌طور که سال‌ها پیش با «دورهمی» مجری موفقی بود، این بار هم توانست این بازی و فضای اجرا را احیا کند. با وجودی که مدیری به عنوان یک بازیگر، وارد حوزه اجرا شد، اما این جایگاه به تنها موقعیتی تبدیل شد که مدیری را در سال‌های اخیر بدون حاشیه و با استقبال نسبی مخاطبان مواجه کرد. «گل یا پوچ» نیز استعداد مدیری را نشان داد و به نقطه‌ای روشن در کارنامه یک دهه اخیر او تبدیل شد.

حالا دو آزمون همزمان

مدیری حالا دست روی برندی گذاشته که یکی از سریال‌های محبوب سال‌های گذشته‌اش محسوب می‌شود: «مرد هزارچهره». او امیدوار است از هفته آینده با «مرد سه‌هزارچهره»، ادامه همان مسیر موفق دو فصل قبلی این اثر را برود، اما انتظارها از آن بالاست؛ هم به دلیل آن که نام مهران مدیری در این اثر دیده می‌شود و هم به این دلیل که ادامه یک سریال محبوب و موفق به شمار می‌رود. همزمان «شاه گل» نیز انتشار خود را از پلتفرم فیلم‌نت آغاز کرده و بسیاری انتظار دارند همان جذابیت «گل یا پوچ» اول را داشته باشد.

این همزمانی می‌تواند هم فرصت باشد و هم تهدید. از یک سو، مدیری در دو قاب مختلف دیده می‌شود و می‌تواند بخش‌های متفاوتی از مخاطبان را درگیر کند و از سوی دیگر، اگر یکی از این دو اثر نتواند انتظارها را برآورده کند، ممکن است بر اعتبار اثر دیگر نیز سایه بیندازد. حالا باید دید در این یکی دو ماه آینده، مهران مدیری با دو اثر همزمان در شبکه نمایش خانگی و تلویزیون، چه وضعیتی خواهد داشت و آیا می‌تواند بار دیگر به صدر اخبار و گفت‌وگوها بازگردد یا نه.»

انتهای پیام

به گزارش آفتاب نیوز،

همزمان با پخش قسمت پایانی سریال محبوب «پایتخت» در تاریخ ۲۸ فروردین، مراسم اکران مردمی این مجموعه در برج میلاد تهران برگزار شد و جمعی از عوامل و بازیگران این سریال در کنار مخاطبان حضور پیدا کردند.

در این مراسم، سونیا حسینی درباره تجربه حضور خود در «پایتخت» صحبت کرد و گفت: «من و خواهرم شانس این را داشتیم که در کنار بازیگران بزرگ کار کنیم و از عشق و محبت مردم ممنونیم.»

سنا و سونیا حسینی که در فصل جدید این سریال حضور داشتند، از فرصت همکاری با گروه «پایتخت» به عنوان تجربه‌ای ارزشمند یاد کردند و از استقبال مخاطبان تشکر کردند.

مراسم اکران مردمی قسمت پایانی «پایتخت» با استقبال علاقه‌مندان این مجموعه همراه شد و بازیگران در کنار طرفداران خود آخرین قسمت این سریال را تماشا کردند.

پایتخت یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی خانوادگی ایرانی به کارگردانی سیروس مقدم و تهیه‌کنندگی الهام غفوری است که در شش فصل از شبکه یک صدا و سیما پخش شده است. مقدم با اشاره به علت نامگذاری این مجموعه به نام «پایتخت» و نحوهٔ دنباله‌دار کردن داستان گفت: «به‌دلیل این‌که خانوادهٔ ما از یک شهر دیگری وارد تهران، پایتخت ایران می‌شوند و دچار یک‌سری معضلات می‌شوند پایتخت نام گرفت و این اسم هم روی آن ماند، حتی در سری چهارم که ممکنه قصه‌اش به تهران هم کشیده نشود، ولی به هرحال مردم این مجموعه را به نام پایتخت می‌شناسند.»

منبع: ساعدنیوز

اکران مردمی قسمت هفتم سریال «کوری» با حضور بازیگران و عوامل این سریال و استقبال مخاطبان در پردیس سینمایی کوروش برگزار شد.

«کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان‌زاده و تهیه‌کنندگی کاظم دانشی، یک سریال جنایی و معمایی است که با فضایی پرتنش و داستانی رازآلود، مخاطبان را درگیر ماجرای یک پرونده پیچیده می‌کند. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر ادعای دو مقام آمریکایی: مذاکرات ایران و عمان بر سر تنگه هرمز شکست خورد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : آخر هفته چه نمایشگاهی برویم؟ تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش ایسنا، بر اساس آماری که مرکز تحلیل اجتماعی مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع) از نتایج نظرسنجی تیرماه ۱۴۰۵ درباره میزان مخاطب تلویزیون و شبکه نمایش خانگی منتشر کرد، نکات قابل توجهی درباره الگوی مصرف رسانه‌ای ایرانیان دیده می‌شود. مهم‌ترین نتیجه این آمار، تداوم برتری سریال‌های تکراری بر تولیدات جدید تلویزیون است که هر پنج عنوان نخست فهرست سریال‌های پربیننده را در اختیار آثار بازپخشی شبکه آی‌فیلم قرار داده است.

سریال‌های جدید غایب‌اند

مطابق نتایج نظرسنجی متا، در صدر این جدول، سریال «دلدادگان» با ۲۸.۵ درصد مخاطب قرار دارد و «گیل‌دخت» با ۲۶ درصد، «مختارنامه» با ۲۵ درصد، «زمانه» با ۲۲ درصد و «تانک‌خورها» با ۱۴ درصد در رتبه‌های بعدی ایستاده‌اند. به این ترتیب، نه تنها هیچ‌یک از سریال‌های جدید تلویزیون به جمع پنج اثر پربیننده راه نیافته‌اند، بلکه حتی سریال‌های بازپخش‌شده از شبکه تماشا نیز در این فهرست غایب‌اند و این فهرست در انحصار شبکه آی‌فیلم قرار دارد.

نکته مهم‌تر این است که هر پنج سریال از باکس‌های شبانگاهی پربیننده آی‌فیلم به این فهرست راه یافته‌اند. «دلدادگان» در باکس ساعت ۲۱، «گیل‌دخت» و «مختارنامه» در باکس ۲۳، «زمانه» در باکس ۲۰ و «تانک‌خورها» در باکس ۲۲.

این اتفاق نشان می‌دهد مخاطب تلویزیون همچنان سریال تماشا می‌کند اما در انتخاب خود به سمت شبکه آی‌فیلم می‌رود که طی سال‌های اخیر با چینش مناسب آثار، عادت تماشای شبانه سریال را در مخاطبانش حفظ کند.

این باکس‌های پرمخاطب از طرفی به وسیله محصولات پربیننده سال‌های گذشته نظیر «دلدادگان» و «مختارنامه» ایجاد شده‌اند و از طرف دیگر ظرفیت مناسبی برای بازمعرفی سریال‌های قابل قبولی مانند «تانک‌خورها» دارند و می‌توانند این تولیدات جدیدتر را به مخاطب خود برسانند.

در تیرماه ۱۴۰۵، شبکه یک مجموعه «سرخدار» و شبکه دو سریال «مادران» و قسمت‌هایی از دو سریال «کارآگاه و کلاه‌بردار» و «آقای قاضی ۳: قاضی بیگی» را به پخش رساندند اما شبکه سه به دلیل برگزاری جام جهانی، هیچ سریال تازه‌ای را روانه آنتن نکرد. در عین حال غیبت کامل تولیدات جدید تلویزیون خصوصا در فهرست پربیننده‌ها، نشانه‌ای قابل تامل است.

از سوی دیگر نکته عجیب آنکه پخش سریال «زمانه» ساخته حسن فتحی ۲۶ خرداد تمام شد، ولی این اثر در نظرسنجی تیرماه آمده و توسط پاسخگویان نیز انتخاب شده است.

افت واضح مخاطب سریال‌های خانگی

در نمایش خانگی، «بدنام» با ۱۷ درصد مخاطب در صدر قرار گرفته و پس از آن «گل سنگ» با ۱۵ درصد، «بی‌عاطفه» با ۱۴ درصد، «کلاغ» با ۹ درصد و «بیست و یک» با ۸ درصد قرار دارند.

مقایسه این اعداد با جدول تلویزیون، نشان می‌دهد سه سریال نمایش خانگی از سریال‌های جدید تلویزیون در تیرماه مخاطب بیشتری داشته‌اند.

با این حال، مقایسه آمار تیرماه با اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، از کاهش عمومی مخاطب سریال‌های نمایش خانگی حکایت دارد؛ چراکه «بدنام» ۴ درصد، «گل سنگ» ۳ درصد، «بی‌عاطفه» ۶ درصد و «بیست و یک» ۴ درصد نسبت به نظرسنجی اردیبهشت افت کرده‌اند. بنابراین به نظر می‌رسد اردیبهشت‌ماه برای نمایش خانگی دوره پرمخاطب‌تری بوده است.

دلایل مختلفی ممکن است در این کاهش موثر بوده باشد که از جمله آن می‌توان به برگزاری جام جهانی اشاره کرد؛ رویدادی که احتمالا بخشی از زمان مصرف رسانه‌ای مخاطبان نمایش خانگی را به خود اختصاص داد.

افت شدیدتر «بی‌عاطفه» نسبت به آثار دیگر نیز تا حدی قابل توضیح است. این سریال در اواخر خردادماه و همزمان با آغاز دوره نظرسنجی تیرماه به پایان رسید و طبیعی است که بخشی از مخاطبان آن پیش از ورود به تیرماه تماشای آن را به پایان رسانده باشند.

صدرنشینی «به وقت ایران» در سایه جام جهانی

در جدول برنامه‌های تلویزیونی، با وجود برگزاری جام جهانی، «به وقت ایران» همچنان پربیننده‌ترین برنامه تلویزیونی است و با ۲۰.۵ درصد مخاطب در رتبه نخست قرار دارد. این برنامه که برخلاف بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی بر حضور سلبریتی‌های هنری یا ورزشی به عنوان مجری یا کارشناس متکی نیست، پس از حدود پنج ماه مجری و کارشناسان خود را به تدریج به چهره‌های شناخته‌شده‌ای برای مخاطبان تبدیل کرده است.

پس از این اثر، «حسینیه معلی» که در سال‌های گذشته نیز در هر نوبت پخش، توانست در جمع برنامه‌های پربیننده تلویزیون قرار گیرد، با ۱۹ درصد در جایگاه دوم قرار گرفت. «جام ۲۶» با ۱۸ درصد و «پدر امت» و «سمت خدا» هرکدام با ۱۷ درصد، دیگر عناوین این فهرست را تشکیل می‌دهند.

قیاس آمار سریال‌های نمایشی و برنامه‌های ترکیبی نشان از تمایل اصلی مخاطب تلویزیون برای محتوای نمایشی دارد، چراکه چهار سریال تلویزیونی در فهرست پربیننده‌ترین محصولات، آماری بالاتر از تمام برنامه‌های غیرنمایشی دارند و این امر اهمیت سریال‌سازی برای حفظ مخاطب تلویزیون را یادآوری می‌کند.

«پاورقی» سقوط کرد؟

مقایسه این نتایج با آمار اردیبهشت‌ماه نیز جالب توجه است. «به وقت ایران» که در اردیبهشت با ۲۲ درصد در جمع برنامه‌های پربیننده قرار داشت، همچنان صدرنشینی را در اختیار دارد، اما سه برنامه دیگر آن فهرست یعنی «پانتولیگ»، «فوتبال برتر» و «من ایرانم» در تیرماه اساسا روی آنتن نبودند.

در مقابل، «پاورقی» که در اردیبهشت با ۲۲ درصد پربیننده‌ترین برنامه تلویزیون مخاطب بود، با وجود ادامه پخش در تیرماه از جمع پنج برنامه پربیننده خارج شد و میزان مخاطب آن به کمتر از ۱۷ درصد رسید؛ افتی که فاصله قابل توجهی را با جایگاه آن در اردیبهشت نشان می‌دهد و دلیل آن روشن نیست.

به گزارش آفتاب نیوز،

او نه تنها یک بازیگر محبوب، بلکه زنی بود که سال‌ها در تلاش برای بازپس‌گیری روایت زندگی خود از چنگال کلیشه‌های هالیوودی و آسیب‌های عمیق روانی بود.

 کودکی در کانون توجه؛ بار سنگین شهرت

پنتی‌یر از همان سال‌های آغازین کودکی، زمانی که در آگهی‌های تبلیغاتی ظاهر می‌شد، با دنیای سرگرمی پیوند خورد. نقش‌آفرینی او در ۱۱سالگی در فیلم «تایتان‌ها را به خاطر بسپار» نویدبخش ظهور استعدادی درخشان بود. اما برای پنتی‌یر، این درخشش هزینه‌ای داشت. او در بزرگسالی با صراحت از فشار هالیوود بر کودکان بازیگر سخن گفت. روایت‌های او از آن سال‌ها، به‌ویژه اختلاف نظر مادرش با عوامل فیلم «اتاق ترس» که منجر به کنار گذاشته شدن او از پروژه‌ای بزرگ شد، نشان می‌دهد که چگونه مدیریت زندگی حرفه‌ای او از همان ابتدا در مسیری قرار گرفت که کنترلش از دستان خودش خارج بود.

با این حال، نقش «کلر بنت» در سریال قهرمانان او را به یک پدیده جهانی تبدیل کرد. در این دوران، او نماد دختری بود که قدرت‌های خارق‌العاده داشت، اما در زندگی واقعی، پنتی‌یر بیش از هر زمان دیگری در برابر فشار‌های سیستماتیک این صنعت آسیب‌پذیر بود.

نبرد خاموش با افسردگی و اعتیاد

دهه ۲۰ زندگی پنتی‌یر، دورانی بود که با موفقیت‌های حرفه‌ای در «نشویل» همراه شد، اما در پشت صحنه، او با چالشی سخت‌تر دست‌وپنج نرم می‌کرد. تولد دخترش «کایا» در سال ۲۰۱۴، دریچه‌ای به سوی افسردگی پس از زایمان گشود که زندگی او را زیرورو کرد. در فرهنگی که از بازیگران زن انتظار دارد همیشه «بی‌نقص» و «شاد» باشند، پنتی‌یر مجبور بود این درد عمیق را پشت نقابِ شخصیت «جولیت بارنز» پنهان کند.

او بعد‌ها در مصاحبه‌های متعدد از آن دوران به‌عنوان زمانی یاد کرد که احساس می‌کرد خودش را گم کرده است. اعتیاد به مواد مخدر و الکل، واکنشی بود به دردی که صدایی نداشت؛ تلاشی برای بی‌حس کردنِ فشاری که میان مسئولیت‌های مادرانه، انتظارات حرفه‌ای و سلامت روانِ در حال فروپاشی‌اش قرار گرفته بود.

 حضانت؛ تصمیمی که تا پایان او را دنبال کرد

یکی از دردناک‌ترین فصول زندگی او، رابطه با ولادیمیر کلیچکو، بوکسور مشهور سنگین‌وزن، و جدایی‌شان در سال ۲۰۱۸ بود. در اوج درگیری‌های پنتی‌یر با سلامت روان، او حضانت کامل دخترشان کایا را به کلیچکو سپرد. این تصمیم در فضای رسانه‌ایِ آن زمان، دست‌مایه قضاوت‌های ناعادلانه شد. بسیاری به اشتباه تصور می‌کردند او فرزندش را «رها کرده» است.

پنتی‌یر در سال‌های بعد بار‌ها تلاش کرد تا عمق این فاجعه شخصی را توضیح دهد؛ اینکه چگونه مجبور شد برای سلامت فرزندش، از حضور فیزیکی‌اش در زندگی او بکاهد. این جدایی، زخمی عمیق بر قلب او باقی گذاشت که تا آخرین روز‌های زندگی‌اش التیام نیافته بود.

 ضربه آخر؛ مرگ برادر

اگرچه او تلاش می‌کرد با انتشار کتاب خاطراتش در سال ۲۰۲۶ و شفاف‌سازی درباره گذشته، فصل جدیدی در زندگی‌اش بگشاید، اما فقدان برادر کوچک‌ترش، ینسن پنتی‌یر، در فوریه ۲۰۲۳ ضربه‌ای مهلک بود. ینسن نه تنها برادر، بلکه همراه او در این دنیای پرفشار بود. مرگ ناگهانی او، پنتی‌یر را با واقعیتی تلخ روبه‌رو کرد: اینکه چقدر زندگی می‌تواند شکننده باشد. کتاب خاطرات او، که جزئیات صریحی از مشکلات خانوادگی و روابط پرتنش با مادرش را در بر می‌گرفت، تلاشی بود برای رهایی از سایه‌های گذشته؛ تلاشی برای اینکه بگوید: «من دیگر آن دختربچه‌ای نیستم که دیگران برایم تصمیم می‌گرفتند.»

میراثی که در سکوت باقی ماند

پنتی‌یر در سال‌های اخیر می‌کوشید تا تصویری انسانی و واقعی از خود ارائه دهد. او دیگر نمی‌خواست آن ستاره بی‌نقص «هالیوودی» باشد. با این حال، سرنوشت برای او مسیر دیگری رقم زد. مرگ او در خانه، بدون نشانه‌ای از جنایت، همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده و تحقیقات درباره علت دقیق آن ادامه دارد.

ولادیمیر کلیچکو در پیام تسلیت خود، او را بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی‌اش خواند و بر احترام به حریم خصوصی کایا تأکید کرد. شاید بهترین توصیف برای زندگی هیدن پنتی‌یر، نه در فیلم‌هایش، بلکه در شجاعت او برای بیان دردهایش نهفته باشد. او در ۳۶سالگی رفت، اما داستانی را به جا گذاشت که یادآور هزینه‌های سنگین شهرت در صنعتی است که به‌ندرت برای آسیب‌های روانی ستاره‌هایش، فضایی قائل می‌شود. او در جست‌وجوی صلح بود؛ صلح با خود، با گذشته و با دنیایی که او را خیلی زود بلعید.

منبع: خبر فوری