این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اقتصاد ایران را نمیتوان صرفا سوسیالیستی یا لیبرالی نامید. آنچه شکل گرفته، ترکیبی از دولت، بازار، رانت، انحصار و امتیاز است؛ ساختاری که در آن، دسترسی به قدرت و منابع، گاه بیش از تولید و رقابت، مسیر ثروتمند شدن را تعیین میکند.
دولتهای چپ و راست آمدهاند و رفتهاند؛ یکی شعار عدالت داده، دیگری توسعه و آزادی اقتصادی. سیاستها تغییر کردهاند، اما در بسیاری از موارد، برندگان اصلی همان گروههای برخوردار از رانت و امتیاز بودهاند؛ و بخشی از طبقه نوکیسه نیز محصول همین مناسبات است.
یک دولت ارز ترجیحی میدهد، دیگری از آزادسازی میگوید؛ یکی خصوصیسازی میکند، دیگری از بنگاههای دولتی و شبهدولتی حمایت میکند. اما کسانی که به اطلاعات، مجوز، منابع، انحصار و مراکز تصمیمگیری دسترسی بیشتری دارند، معمولا یک گام جلوترند. …












