دلنوشتهای از خلبان آزاده برای روز آزادگان صدام حسین رهبر عراق، در مرداد ۱۳۵۹ در طایف عربستان در کنفرانس سران عرب شرکت کرد و در آنجا به حکام عرب گفت: با حمایت هایی که از تجزیه طلبان در ایران کرده، اوضاع استان های مرزی ایران خراب است و ارتش ایران مدت هاست که درگیر تجزیه طلبان هستند.
صدام گفت: در ساختار انقلابی و سیاسی ایران چند دستگی ایجاد شده و حکومت مرکزی ایران ضعیف شده و الان وقت خوبی است که به ایران حمله و حکومت ایران را ساقط کند. آنگاه به حکام عرب پیشنهاد همکاری و مشارکت داد تا حکومت ایران را سرنگون کند.
عربستان و کویت و اردن در پاسخ به پیشنهاد صدام لبیک گفتند و مصر و مراکش و یمن و چند کشور عرب دیگر بطور ضمنی موافقت کردند. اما حافظ اسد رهبر سوریه مخالفت کرد و رهبران الجزایر و لیبی هم اعلام بی طرف کردند. در ادامه عربستان و کویت و دیگر کشورهای عرب خلیج فارس اعلام کردند که تامین کننده و حامی مالی جنگ خواهند بود. اردن هم اعلام کرد که بندر عقبه که دیوار به دیوار بندر ایلات اسراییل قرار دارد را کاملا در اختیار صدام قرار خواهد داد تا لجستیک و پشتیبانی جنگ را حمایت و تامین کند.
جامعه عرب هم بجز سوریه و الجزایر و لیبی حمایت سیاسی خود را از حمله صدام اعلام کرد. و خلاصه توافق کردند که با تمام توان از صدام حمایت کنند تا به ایران حمله کند و ایران را سرنگون کنند. صدام با این پشتیبانی در ۱۳ شهریور ۱۳۵۹ به نیروهایش دستور داد که به مرزهای ایران حمله و بخش هایی از نقاط مرزی ایران با عراق را در مناطق میمک و مهران اشغال کند.
صدام با این پیروزی و پس از اشغال پاسگاه های مرزی ایران پشت دوربین تلویزیون بغداد آمد و قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر بین ایران و عراق را پاره کرد و گفت این قرارداد را قبول ندارم. پس از آن در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ نیروهای صدام با ۱۲ لشگر و تجهیزات کامل از سه جبهه جنوبی و میانی و شمالی وارد ایران شد و با تمام قدرت به ایران حمله کرد و موفق شد که در چند روز اول بخش هایی از خاک ایران را در استان های خوزستان و ایلام و کرمانشاه اشغال کند.
هدف اصلی صدام این بود که خوزستان را از ایران جدا کند. خوزستان برای صدام خیلی ارزشمند بود. خوزستان با آب فراوان و نفت …
