به گزارش پایگاه تحلیلی اکو رایز، با آغاز جنگ آمریکا علیه ایران در اواخر زمستان سال گذشته، بسیاری از تحلیلگران اقتصادی انتظار داشتند قیمت نفت برای مدتی افزایش یابد، بازارهای مالی دچار نوسان شوند و اقتصاد کشورهای خلیج فارس پس از یک شوک کوتاهمدت، به سرعت بهبود پیدا کند. اما پس از گذشت پنج ماه، روشن شده است که این برآوردها بیش از حد خوشبینانه بودهاند.
نگرانی اولیه عمدتاً بر افزایش قیمت نفت متمرکز بود، اما در ادامه مشخص شد که مسئله اصلی، اختلال در توانایی کشورهای منطقه برای صادرات انرژی، واردات کالا و ادامه فعالیت عادی از طریق تنگه هرمز است. این تفاوت اهمیت زیادی دارد، زیرا افزایش قیمت نفت معمولاً به نفع تولیدکنندگان نفت است، اما اختلال طولانیمدت در صادرات نفت و گاز میتواند به اقتصاد این کشورها آسیب بزند. کاهش چشمگیر پیشبینی رشد اقتصادی کشورهای عربی بانک جهانی در ماه آوریل پیشبینی رشد اقتصادی کشورهای خلیج فارس در سال ۲۰۲۶ را از ۴/۴ درصد به ۱/۳ درصد کاهش داد. در ماه ژوئیه طبق تحلیلها و اخبار اقتصادی منتشر شده، برآوردها بدبینانهتر شد. بر اساس نظرسنجی رویترز از اقتصاددانان، اقتصاد کویت و قطر ممکن است هر کدام ۸/۱ درصد کوچک شوند، بحرین ۵/۱ درصد کاهش را تجربه کند و اقتصاد امارات ۰/۵ درصد کوچک شود. در مقابل، عربستان سعودی و عمان به دلیل برخورداری از مسیرهای صادراتی متنوعتر، همچنان در محدوده رشد مثبت قرار دارند.
در عین حال، قیمت نفت در سطوحی که در ابتدای جنگ از آن هراس وجود داشت باقی نماند. نفت برنت در ۱۰ اوت حدود ۸۴ دلار در هر بشکه معامله میشد، در حالی که در ماههای نخست جنگ احتمال افزایش قیمت به محدوده ۱۲۰ تا ۱۵۰ دلار مطرح بود. همین موضوع نشان داد که مسئله اصلی دیگر قیمت نفت نیست، بلکه امکان تولید، حمل و فروش انرژی است. تنگه هرمز؛ عامل اصلی تغییر محاسبات بخش مهمی از پیشبینیهای اولیه بر این فرض استوار بود که تنگه هرمز در مدت کوتاهی بازگشایی خواهد شد. صندوق بینالمللی پول نیز در چشمانداز ماه ژوئیه خود، آغاز بازگشایی تنگه از اواسط ژوئیه و بازگشت شرایط به وضعیت عادی تا مارس ۲۰۲۷ را فرض کرده بود.
اما روند تحولات نشان …
