به گزارش مردم سالاری آنلاین، در هفته دولت با نگاهی به عملکرد هیئت وزیران در حوزههای مختلف و میزان تحقق شعارهای انتخاباتی رئیسجمهوری، گزارشی از فاصله «رویکرد» و «عملکرد» اقتصادی دولت در دو سال پر فراز و نشیب گذشته را بررسی کردهایم.
مسعود پزشکیان رئیسجمهوری، در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۴۰۳ با مجموعهای از وعدهها و رویکردهای اقتصادی وارد رقابت شد که وجه مشترک بسیاری از آنها، فاصله گرفتن از «اقتصاد دستوری»، مهار تورم، بهبود معیشت، اصلاح نظام یارانهای و ارزی، جذب سرمایهگذاری، افزایش رشد اقتصادی و مهمتر از همه، ایجاد گشایش در روابط خارجی برای کاهش آثار تحریمها بود.
اکنون با گذشت بیش از دو سال از پیروزی پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری، میتوان بخشی از این وعدهها را با شاخصهای اقتصادی و عملکرد دولت مقایسه کرد. این مقایسه البته یک تفاوت اساسی با ارزیابی عملکرد دولتهای عادی دارد؛ دولت چهاردهم در این مدت با یک جنگ ۱۲ روزه، تشدید تحریمها، افزایش فشارهای خارجی، کاهش دسترسی به منابع ارزی، جنگ ۴۰ روزه، محاصره دریایی و سپس ورود ایران به دورهای جدید از فشار اقتصادی مواجه شده است.
از همین رو، نمیتوان تمام ناکامیهای اقتصادی را صرفاً به عملکرد دولت نسبت داد؛ همانگونه که نمیتوان همه مشکلات را به جنگ و تحریم منتسب کرد و سهم سیاستگذاری داخلی، ناترازیهای انباشته، کسری بودجه، نظام بانکی، سیاست ارزی و ضعف سرمایهگذاری را نادیده گرفت.
در نگاهی گذرا به کارنامه دولت چهاردهم در حوزه اقتصاد، ترکیبی از تحقق برخی وعدههای ساختاری، تحقق ناقص برخی وعدهها و ناکامی جدی در شاخصهای اصلی معیشتی به چشم میخورد. اما همانطور که ایسنا در گزارش «وعدههای پزشکیان در میانه جنگ و تحریم چقدر محقق شد؟» یادآوری کرد، تلاش پزشکیان در رقابتهای انتخاباتی فاصلهگرفتن از شعارها و تاکید دائم برای اجرای برنامه هفتم توسعه، بهعنوان سند حرکت دولت بود اما رویکرد اصلی پزشکیان در حوزه اقتصاد بر چه مبنایی قرار داشت؟
وعده اول: رشد اقتصادی …
