غنیسازی ناموسی نیست؛ اما چرا با تهدید دشمن واگذار شود؟ / مسئله حق و استقلال ایران است به گزارش مردم سالاری آنلاین به نقل از نیمروز، دفاع یوسف پزشکیان، دستیار و مشاور رسانهای رئیسجمهور، از اظهارات محمدجعفر قائمپناه، بهجای آنکه به ابهامات ایجادشده درباره آن سخنان پاسخ دهد، صورت مسئله را به «سطح توسعهیافتگی» منتقدان تقلیل داده است. اینکه گفته شود «مخالفی؟ بگو مخالفم» شاید در ظاهر دعوت به گفتوگو باشد، اما اختلاف اصلی دقیقاً بر سر همین نقطه است: میتوان درباره سیاست هستهای بحث کرد، اما نمیتوان صورت مسئله را چنان ساده کرد که گویی غنیسازی صرفاً یک ابزار فنی و قابل معامله است و هر زمان تشخیص دادیم، آن را کنار میگذاریم.
اینکه غنیسازی «ناموس» نیست، محل بحث نیست؛ هیچکس ادعا نمیکند یک فناوری مقدس و غیرقابل نقد است. بحث بر سر حق ایران، دانش بومی، سرمایهگذاری چند دههای و بخشی از ظرفیت راهبردی کشور است. اگر قرار باشد هر مؤلفه قدرت را فقط با این معیار بسنجیم که «آیا حیات ما مستقیماً به آن وابسته است یا نه»، باید پرسید مگر حیات یک کشور فقط به سلاح و توان نظامی وابسته است؟ اقتصاد، انرژی، فناوری، امنیت غذایی، استقلال علمی و قدرت چانهزنی بینالمللی نیز بخشی از قدرت ملیاند. اتفاقاً توان هستهای صلحآمیز و دانش غنیسازی میتواند یکی از همین مؤلفهها باشد.
اما مهمتر از همه، …
