الهیات جنگ در رژیم صهیونیستی، موتور محرکه توسعه طلبی و اشغالگری به گزارش مردم سالاری آنلاین به نقل از ایلنا، دفتر مطالعات فرهنگ و آموزش مرکز پژوهش های مجلس در گزارش «ریشههای الهیاتی «جنگ» در رژیم صهیونیستی» آورده که هرگونه ارزیابی از رفتار نظامی این رژیم، بدون درک محرک های هویتی و دینی مؤثر بر راهبردهای آن، ناقص و گمراه کننده خواهد بود.
این پژوهش که با نقد کفایت تحلیل های صرفاً جغرافیایی، سیاسی و امنیتی انجام شده، استدلال می کند که جامعه رژیم صهیونیستی نه یکپارچه، بلکه متشکل از چهار طیفِ سکولار، سنتی، مذهبی-ملی گرا و حریدی است که هرکدام برداشت متفاوتی از مفهوم و کارکرد جنگ دارند. با این حال، یافته های کلیدی این گزارش نشان می دهد که علیرغم اینکه بدنه اصلی ارتش را طیف سکولار تشکیل می دهد، جریان صهیونیسم مذهبی (مذهبی-ملی گرا) با نفوذی فراتر از وزن جمعیتی خود، نقش محوری در تعیین سیاست های جنگی و ایدئولوژی حاکم بر نیروهای نظامی ایفا می کند.
بر اساس این پژوهش، مکتب فکری خاخام کوک (پدر و پسر) پایه و اساس ایدئولوژی صهیونیسم مذهبی را شکل می دهد که بر اساس آن، جنگ های معاصر رژیم صهیونیستی دارای «قداست و مشروعیت الهی» تلقی شده و تأسیس این رژیم، «آغاز فرایند رستگاری» دانسته می شود، در این چارچوب، جنگ نه به عنوان ابزاری سیاسی، بلکه یک فریضه دینی برای تحقق وعده های توراتی، به ویژه تصرف و تسلط کامل بر «سرزمین موعود» (از نیل تا فرات) تعریف می گردد.
یکی از مهمترین یافته های این گزارش، تأکید بر ابعاد غیرمادی جنگ در الهیات یهود است به طوری که عناصری همچون دعا، توبه و قرائت تورات نیز در کنار تسلیحات مادی، در تحقق پیروزی مؤثر دانسته شده و طیف حریدی، طلاب مدارس دینی را به عنوان «لشکر معنوی» و مکمل نبرد زمینی ارتش معرفی می کند.
در بخش دیگری از این پژوهش، به یکی از حساس ترین گسل های اجتماعی در سرزمین های اشغالی اشاره شده است. شکاف عمیق میان جریان سکولار که بار اصلی جنگ و اقتصاد را بر دوش می کشد، و جریان حریدی که بر معافیت از خدمت نظامی و دریافت یارانه های دولتی اصرار دارد. این شکاف به عنوان یک آسیب پذیری راهبردی معرفی شده است که می تواند در …
