شمارش معکوس برای جدایی سمیعینژاد/ ایمیدرو یا باشگاه تعویض مدیران؟ سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) که روزگاری به عنوان بازوی استراتژیک و موتور محرک بخش معدن کشور شناخته میشد، این روزها حال و روز خوشی ندارد. خبرهای رسیده از سوی منابع آگاه و راهروهای ساختمان ایمیدرو به تابناک حاکی از آن است که عمر مدیریتی «سمیعینژاد» نیز به پایان خود نزدیک شده است؛ اتفاقی که در صورت وقوع، او را به دومین مدیرعامل جدا شده از این سازمان در عمر کوتاه دولت مسعود پزشکیان پس از محمد آقاجانلو تبدیل میکند. ایستگاه تعویض مدیران؛ نفرین یکساله بازگشت؟
بررسی تاریخچه انتصابات در ایمیدرو نشاندهنده یک تراژدی مدیریتی است ؛ بهجز دوره پنجساله مهدی کرباسیان، گویا هیچ مدیری توان عبور از سد «نفرین یکساله» را ندارد و حتی مدیرانی که با برچسب تخصص معدنی همچون آقاجانلو بر این صندلی تکیه زدند، بیش از ۱۴ ماه دوام نیاوردند که این بیثباتی مزمن، ایمیدرو را از یک سازمان برنامهمحور به محیطی تبدیل کرده که هیچ استراتژی بلندمدتی در آن فرصت بلوغ نمییابد و مدیران پیش از آنکه با چالشهای معدن آشنا شوند، باید چمدانهای خود را برای رفتن ببندند. از «ماشین امضا» تا سقوط اختیارات...
برای خیلی ها سوال است که چرا صندلی ریاست ایمیدرو اینقدر لرزان و برای متخصصین بیجاذبه شده است؟ منابع آگاه به خبرنگار اقتصادی تابناک میگویند ساختار ایمیدرو چند سالی است که دچار یک استحاله خطرناک شده است ؛ به طوری که اختیارات مدیرعامل در حد یک «مدیرکل» تنزل یافته و رئیس این سازمان عملاً به «ماشین امضای» تصمیماتی تبدیل شده که در سطوح دیگر گرفته میشود . بنابراین …
