تعمیق فساد ساختاری با تراستی ها به گزارش مردم سالاری آنلاین به نقل از خبرآنلاین، چه اتفاقی افتاده که سرنوشت میلیاردها دلار از درآمد کشور، به جای آنکه به یک نظام حرفهای فروش، قرارداد، بانک، بیمه، حسابرسی و حقوق تجارت متکی باشد، به سلوک و شخصیت چند انسان گره خورده است؟
برای فهم عمق مسئله، اتفاقاً بهتر است بحث را از فساد شروع نکنیم. فرض کنیم همه تراستیها پاکاند؛ نه یک دلار میدزدند، نه خیانت میکنند، نه زدوبندی در کار است و نه حتی کارمزد نامتعارفی میگیرند.
فرض کنیم جماعتی شریف و وطندوستاند که در دشوارترین شرایط نفت ایران را میفروشند و پول آن را به کشور برمیگردانند. حتی با چنین فرض خوشبینانهای، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: چرا یک دولت مدرن برای اداره مهمترین منبع درآمد خود باید محتاج اعتماد شخصی باشد؟
فروش نفت ایران برای دههها بر یک نظام حرفهای بنا شده بود. شرکت ملی نفت برای فروش یک محموله لازم نبود مدیر فلان بانک، تاجر فلان کشور یا صاحب فلان شرکت کشتیرانی را «آدم خودش» بداند. …
