چرا مردم در جهان امروز به آینده بدبیناند؟ به گزارش مردم سالاری آنلاین به نقل از عصر ایران، ؛ احمد فرتاش -
در بیشتر برهههای قرن بیستم، سیاست بر پایه یک وعده بزرگ استوار بود: «فردا بهتر از امروز خواهد بود.» این وعده، فقط یک شعار انتخاباتی نبود؛ ستون اصلی مشروعیت دولتها و نظامهای سیاسی به شمار میرفت. شهروندان سختیهای امروز را تحمل میکردند، زیرا باور داشتند فرزندانشان زندگی بهتری خواهند داشت. کارگران با امید به افزایش رفاه کار میکردند، دانشجویان با امید به یافتن شغل بهتر درس میخواندند و خانوادهها با امید به آینده، پسانداز و سرمایهگذاری میکردند. به بیان دیگر، امید به آینده، موتور حرکت جوامع بود.
امروز اما این موتور در بسیاری از کشورها با مشکل روبهرو شده است. شاید هنوز مردم آرزوی زندگی بهتر داشته باشند، اما دیگر مانند گذشته به تحقق آن اطمینان ندارند. شکاف میان آرزو و باور، هر روز بیشتر میشود. بسیاری از شهروندان احساس میکنند که آینده دیگر الزاماً روشنتر از گذشته نیست و حتی ممکن است از امروز هم دشوارتر باشد.
یکی از مهمترین دلایل این تغییر، کند شدن رشد اقتصادی در بسیاری از کشورهای توسعهیافته و حتی برخی اقتصادهای نوظهور است. در دهههای پس از جنگ جهانی دوم، افزایش تولید، گسترش صنایع، رشد طبقه متوسط و توسعه آموزش عالی این تصور را به وجود آورده بود که هر نسل از نسل قبل ثروتمندتر خواهد شد. اما از دهههای اخیر، این روند در بسیاری از نقاط جهان متوقف یا کند شده است. افزایش قیمت مسکن، هزینههای درمان، آموزش و کاهش امنیت شغلی باعث شده است که بسیاری از جوانان احساس کنند رسیدن به سطح زندگی والدینشان دشوارتر از گذشته است.
در کنار اقتصاد، فناوری نیز نقشی دوگانه ایفا کرده است. اینترنت و هوش مصنوعی فرصتهای بیسابقهای ایجاد کردهاند، اما همزمان نگرانیهای تازهای نیز به وجود آوردهاند. بسیاری از کارکنان نگراناند که شغلشان در آینده به وسیله ماشینها یا الگوریتمها تصرف شود. حتی کسانی که امروز …