330پیش ازمیلاد:اگر تاریخ طولانی میهن را مرور کنیم می بینیم که زمان وقوع بیشتر رویدادهای شوم، ماه میلادی اوت (دهم مرداد تا نهم شهریور) بوده است که سیاهترین آنها تصرف ایران به دست اسکندر در اوت 330 پیش از میلاد، امضاء قرارداد تقسیم ایران میان انگلستان و روسیه در 31 اوت 1907، امضای قرار داد وثوق الدوله با انگلستان معروف به قولنامه فروش ایران در 9 اوت 1919، ورود نیروهای خارجی به ایران در 25 اوت 1941 و سپس اشغال نظامی آن به مدت چهار سال و بالاخره براندازی حکومت منتخب مردم در 19 اوت 1953 (28 مرداد 1332، روزی چون امروز). براندازی 28 مرداد ضربه بزرگی به دمکراسی در تاریخ 26 قرنی آن نیز به حساب آمده است.
1357ش: 28امرداد 1357 (در آن سال مصادف با 19 اوت 1978)، در ساعات شب سينما ركس شهر آبادان آتش گرفت و بيش از نيمي از تماشاگران فيلم (طبق گزارشهاي روز بعد مطبوعات تهران 400 تا 600تن) كشته شدند. در لحظه وقوع حريق که "عمدي" تشخيص داده شد و بعدا يک توطئه معرفي گرديد، بيش از هفتصد تن در حال تماشاي فيلم سينمايي بودند. علت سنگين بودند تلفات، قفل بودن درهاي خروجي اعلام شده بود. هنوز جزئيات عمل و عامل يا عاملين اين حريق كه باعث تسريع در تغيير مقامهاي بالاي دولتي، تشديد انقلاب و تضعيف هرچه بيشتر نظام وقت و قطع اجراي طرحهاي تازه شاه براي حفظ نظام سلطنتي شد به درستي روشن و اعلام نشده است. يک هفته پس از اين حادثه که ايرانيان را سخت متاثر ساخته بود نخست وزير وقت تغيير کرد و ....
2003م:پروفسور جان هيگام استاد تاريخ دانشگاههاي معروف جانزهاپكينز ، كاليفرنيا ، كلمبيا ، راتگرز و ميشيگان و مولف دهها كتاب و صدها رساله و مقاله هفدهم اوت 2003 در 82 سالگي در گذشت. مورخان وي را «جنراليست» يعني مسلط بر انواع تواريخ مي دانند ولي خودش نوشته است كه در تاريخ فرهنگها و مهاجرتها «مختصر اطلاعاتي!!» دارد. وي در طول 55 سال تدريس و تاليف تاريخ و سردبيري يك مجله در ارتباط با تاريخ و فرهنگ همواره تلاش كرده بود كه به تنش ميان تاريخنگاري آكادميك ( نگارش تاريخ با ذكر مآخذ و فوت نوت هاي فراوان و...) و تاريخنگاري «توده فهم» كه ناراتيو و عكس و مثال است و در آن به جالب بودن قضايا و رواني قلم توجه بيشتري مي شود پايان دهد و ميان دو دسته تاريخنگار سازش بر قرار سازد . براي اين منظور وي يك كتاب روش تاريخنگاري تاليف كرده كه با كتب مشابه بكلي فرق دارد و در آن تاكيد كرده است : از آنجا كه تدريس و تاليف تاريخ عامل روشنگري و تحكيم ميهندوستي و مردمدوستي است ، هرچه كه تاريخنگاران غير آكادميك زياد شوند رشد فكري و معلومات عمومي مردم بيشتر خواهد شد.
