به گزارش مردم سالاری آنلاین ؛ محمد مهاجری، فعال سیاسی و روزنامهنگار ، با انتقاد از شکلگیری دوگانه «جنگ و مذاکره» در فضای سیاسی کشور، گفت: یکی از آسیبهای بزرگی که ایجاد شد، تقدیس جنگ و تقبیح دیپلماسی بود؛ بهگونهای که یک دوگانه نادرست شکل گرفت که مذاکره را نشانه ترس و جنگ را نشانه شجاعت معرفی میکرد.
او با اشاره به این نگاه دوگانه اظهار کرد: این نگاه به جایی رسید که کسانی که اهل مذاکره با تعابیر تند و توهینآمیز مورد حمله قرار گرفتند؛ حتی درباره تیم دیپلماسی کشور فحش هایی داده شد که بعضی از آنها واقعاً شرمآور بود.
او با اشاره به اینکه محمد باقر قالیباف به عنوان یک سرباز و کسی که در ادوار مختلف انتخابات خود را مدیر جهادی معرفی کرده است گفت: شاید اگر مسعود پزشکیان به عنوان رئیس جمهور رئیس تیم مذاکره کننده بود انقلت وارد بود.
مهاجری با اشاره به پیامدهای «تقدیس جنگ» گفت: آسیب دیگر این است که عدهای وارد فضایی شدند که گویی باید جنگ را تا انتها ادامه داد؛ اما سؤال این است که جنگ کجا قرار است تمام شود؟ گاهی شنیده میشود که برخی میگویند ما مانند امام حسین(ع) هستیم؛ امام حسین(ع) هم که در جنگ تا شهادت پیش رفت. یا عدهای میگویند قرار است با این جنگ پرچم را به دست امام زمان(عج) بدهیم. این نوع نگاه، همان تقدیسسازی جنگ است که به وجود میآید.
او افزود: این نوع نگاه به صورت خودکار یک بنبست برای پیشبرد کار دیپلماسی ایجاد میکند. من نمیخواهم بگویم کسانی که چنین حرفهایی میزنند، ضد نظام هستند یا تحت نفوذ اسرائیل قرار دارند؛ هرچند ممکن است در میان آنها چنین افرادی هم باشند، اما حرف من این است که چنین ادبیاتی، سیستم مدیریت کشور را از مسیر عقلانی خارج میکند و وارد ریل دیگری میکند.
این فعال سیاسی ادامه داد: مسئله مهم این است که ما باید ببینیم چه کسانی در حال تصمیمگیری هستند. کسی که تریبون دارد و چنین حرفهایی میزند، در مقابل نظامیانی قرار میگیرد که ۳۰ یا ۴۰ سال سابقه دارند، در شورای عالی امنیت ملی نشستهاند و مسائل کشور را میشناسند. به نظر من این یک آسیب جدی است که بگوییم دیپلماسی ضدارزش است و فقط جنگ ارزشمند است.
مهاجری تأکید کرد: هر جنگی بالاخره تمام میشود و برای اینکه نتایج آن جنگ به سرمایه و دستاورد تبدیل شود، باید کسانی پشت میز بنشینند و با یکدیگر گفتوگو کنند.
