تست اعصاب و روان توانیر از مردم؛ خاموشیهای بیاطلاع تا کجا ادامه دارد ماجرا وقتی عجیبتر میشود که بدانیم خاموشی برنامهریزیشده، اگر با اطلاعرسانی درست انجام شود، هرچند برای مردم آزاردهنده است، اما دستکم امکان مدیریت آن وجود دارد. یک مغازهدار میتواند تجهیزات حساس خود را خاموش کند، یک شرکت میتواند جلسات و فعالیتهایش را جابهجا کند، یک رسانه میتواند تجهیزاتش را از مدار خارج کند و حتی یک خانواده میتواند برای چند ساعت خودش را آماده کند. اما وقتی برق بدون اطلاع قبلی قطع میشود و دوباره وصل میشود و باز چند ساعت بعد همان اتفاق تکرار میشود، دیگر صحبت از مدیریت مصرف نیست؛ صحبت از غافلگیر کردن مردم است.
امروز در منطقه سنایی تهران دقیقاً همین اتفاق رخ داده است. از حدود ساعت ۱۲:۳۰ ظهر تا ۱۷، چهار مرتبه قطعی برق گزارش شده که هر کدام تقریباً دو ساعت ادامه داشته است. در چنین شرایطی، اولین سؤال کاملاً روشن است: اگر این قطعیها برنامهریزیشده بودهاند، چرا اطلاعرسانی نشدهاند؟ و اگر برنامهریزیشده نبودهاند و منشأ فنی داشتهاند، چرا حداقل اطلاعرسانی درباره اختلال انجام نشده است؟
مردم قرار نیست متخصص شبکه برق باشند که از روی خاموش شدن چندباره برق تشخیص دهند مشکل از پست برق است، کابل آسیب دیده، شبکه دچار اضافهبار شده یا مدیریت بار در حال انجام است. این وظیفه دستگاه متولی است که وضعیت شبکه را به مردم توضیح دهد.
اپلیکیشن «برق من» دقیقاً برای همین ساخته شده است؛ قرار نیست یک برنامه تزئینی روی تلفن همراه مردم باشد. وقتی قرار است مردم برای خاموشیها برنامهریزی کنند، انتظار بدیهی این است که اطلاعات مربوط به خاموشی در اختیارشان قرار بگیرد. اگر قرار نیست اطلاعات دقیق و بهروز ارائه شود، اساساً فلسفه چنین سامانهای زیر سؤال میرود. اما مشکل اصلی حتی خود خاموشی نیست؛ مشکل، بیخبری است.
خاموشی دو ساعتهای که از قبل اعلام شده باشد، یک مشکل است. خاموشی دو ساعتهای که بدون اطلاع قبلی اتفاق بیفتد، دوباره برق وصل شود و …
