از «برای ایران» تا صلح پایدار؛ روایتی از دو سال استواری دولت پزشکیان جناب آقای مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، دو سال پرتلاطم و پرمخاطره را در سپهر داخلی و بینالمللی پشت سر گذاشته و در حالی وارد سومین سال از دوران مسئولیت خود میشود که چشماندازی مملو از چالشهای پیچیده پیش روی اوست. وقوع دو جنگ تحمیلی از سوی قدرتهای متجاوز، جنایت ترور رهبران و مقامات ارشد نظامی و سیاسی، شهادت دانشمندان هستهای و داغِ سنگینِ قربانیشدنِ هزاران شهروند ایرانی، آثاری عمیق و ماندگار بر شئون مختلف کشور بر جای گذاشته است. با وجود این هجمههای سنگین، دولت موفق شده است از این آزمونهای بزرگ سربلند و استوار بیرون آید. اگرچه این توفیق به معنای نادیده گرفتن نقدهای وارد بر عملکرد دولت نیست، اما تحلیل دلایلِ این استواری، نیازمند واکاوی دقیقتری است: ۱. اصالتِ شعار «برای ایران»
شعار انتخاباتی آقای پزشکیان در طول دو سال گذشته، فراتر از یک شعار تبلیغاتی، به راهبرد عملیاتیِ دولت بدل شد. ارزیابی عملکرد دولت گواه آن است که تمامی تلاشها، معطوف به «ایران برای ایرانیان» و تمرکز بر سربلندی و عزت ملی بوده و توانمندیهای کشور در مسیر توسعه، آبادانی و یکپارچگیِ سرزمین مصرف شده است. ۲. بازتعریف «وفاق ملی» به مثابه ظرفیتِ حکمرانی
رویکرد «وفاق ملی» که در آغاز با پرسشهایی همراه بود، در سایهی تهدیدات خارجی و جنگ تحمیلی، به منبعی برای ایجاد همگرایی در عالیترین سطوح مدیریتی تبدیل شد. تصمیمات هوشمندانه شورای عالی امنیت ملی در مدیریتِ شایسته بحران وجنگ تحمیلی، امضای تفاهمنامه تاریخی میان ایران و آمریکا، و همراهیِ عملیاتیِ قوای مقننه و قضائیه در ساماندهی معیشت مردم، تجلیِ این وفاق است که در شرایط جنگی، ستونفقراتِ پایداری کشور شد. ۳. اولویتبخشی به معیشت در شرایط بحران
تلاش همهجانبه دولت برای مدیریت کشور و تأمین نیازهای اساسی مردم در سختترین شرایط اقتصادیِ ناشی از جنگ، امری است که شایسته ارجگذاری است. رئیسجمهور با وجود فشارهای سنگین، تمرکز خود را بر کاهش آلامِ روزمره مردم حفظ کرد و اجازه نداد چرخه خدمات عمومی در شرایط بحران از کار بیفتد. ۴. پشتیبانی مقتدرانه از نیروهای مسلح
دولت آقای پزشکیان در تمام طول جنگِ نابرابر، با ایستادگیِ بیچون و چرا در کنار نیروهای نظامی، سپاه و ارتش، خود را خادمِ جانبرکفانِ میهن قرار داد. این همدلی میان دولت و فرماندهان میدان، نقش مؤثری در ناکام گذاشتن اهدافِ شومِ دشمن داشت و پیوندی ناگسستنی میان «دیپلماسی» و «میدان» برقرار کرد. ۵. گذار از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» به «صلحِ شرافتمندانه»
برجستهترین دستاورد دولت، تلاش برای برونرفت از وضعیتِ فرسایشیِ «نه جنگ، نه صلح» بوده است. استفاده از دیپلماسی فعال و مؤثر برای توقف جنگ، با پشتوانه شورای عالی امنیت ملی، به امضای تفاهمنامه شرافتمندانه با ایالات متحده انجامید. این سند، نه تنها به مخاصماتِ دیرین پایان میدهد، بلکه با گشایشهای اقتصادیِ آنی وآتی، مسیر پیشرفت و آبادانی ایران را هموار خواهد کرد؛ گامی استراتژیک که علیرغم بیمهریهای داخلی، سندی بر بینشِ واقعبینانه رئیسجمهور است. پیشنهاد نهایی
ارزیابی عملکرد دو ساله رئیسجمهور، فراتر از مؤلفههای ذکر شده است. با توجه به شرایط ناپایدار کنونی و ضرورتِ تأمینِ امنیتِ آینده کشور، شایسته است تمامی ظرفیتهای ملی بر «مسائل اساسی ایران» متمرکز شود. مسأله محوری امروز، تثبیتِ صلح و استمرارِ ثبات است. اقتدارِ نیروهای مسلح در دفاع از یکپارچگی ارضی و برتریِ نظامیِ ایران در تنگه هرمز، راه را برای تثبیت دستاوردهای سیاسی هموار کرده است. اکنون، اجماعِ ملی برای اجرای دقیق توافقنامه، یگانه راهبردِ هوشمندانه است.
اطمینان دارم که رئیسجمهور پزشکیان با تداوم خطمشی «وفاق ملی»، با اتکا به اتحاد ملت و با حمایتهای رهبری، ایران عزیز را از این تلاطمهای پرخطر به ساحل امنِ توسعه و ماندگاری هدایت خواهد کرد و این دوران را به فصلی درخشان در تاریخ معاصر ایران بدل خواهد ساخت.
