«بدون شک در یکی از تاریکترین دورانهای تقنین در ایران زندگی میکنیم؛ دورانی که اکثریت مجلس عزمشان را جزم کردهاند تا ریشه «آزادی بیان» و «آزادی جریان اطلاعات» و «آزادی ارتباطات علمی» را در این مملکت بخشکانند.
کلیّات طرحی با عنوان «طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه» به تصویب مجلس رسید که سرشار از عباراتی مبهم و چندپهلوست که بهراحتی زندگی و آزادی شهروندان، دانشگاهیان، فعالان اجتماعی-سیاسی و هنرمندان را در معرض خطرات جبرانناپذیری قرار میدهد.
استراتژی این مجلس ضدیت با همه اشکال آزادی است و تاکتیک آنها تصویب قوانین و به کار بردن عباراتی مبهم برای برخوردهای سلیقهای است.
در همین طرح:
«نشان دادن چهره سیاه از کشور» و «ترویج فرهنگ ضداسلامی» که محرومیت مادامالعمر اصحاب فرهنگ و هنر را در پی دارد، به چه معناست؟
کلاس و دورهای که «ناسازگاری با فرهنگ ایرانی» دارد و حبس ۵ تا ۱۰ سال زندان در پی دارد به چه معناست؟
پیشنهاد تقنینی که «برخلاف مصالح اساسی نظام» و «جهتدهی به آرای مردم» که تا ۳۰ سال حبس دارد یعنی چه؟
و الی ما شاءالله از این درافشانیهای مبهم تقنینی!
پیش از این همین مجلس با عباراتی مبهم و چندپهلو در قانون تشدید مجازات جاسوسی، دو سه جین اعدام و مصادره و حبسهای طویلالمدت را حواله مردم کرد و امروز هم با این مصوبه میخواهد اصحاب فرهنگ و دانشگاهها را از هرگونه اقدام هنری و علمی و بینالمللی محروم کند.
دلسوزان علم و فرهنگ و آزادی و در رأس آنان دولت بهخصوص وزارت علوم و وزارت فرهنگ و وزارت کشور باید دست به کار شوند و اجازه ندهند این بلای عظیم بر سر ایرانیان نازل شود.»
