نشریه آمریکایی «آتلانتیک» در تحلیلی با عنوان «غیرمنطقی بودن ترامپ خطرناک است» نوشت، بسیاری از آمریکاییها و حتی بخش بزرگی از جهان به اظهارات عجیب و پراکنده دونالد ترامپ عادت کردهاند؛ از سخنان او درباره کوسهها و اعضای خانوادهاش گرفته تا اظهاراتش درباره قانون اساسی آمریکا.
به نوشته این نشریه، حامیان ترامپ همواره تلاش کردهاند این سخنان را بخشی از یک راهبرد سیاسی معرفی کنند و مدعی شوند او آگاهانه چنین رفتار میکند، اما این توجیهها هرگز قانعکننده نبوده است.
آتلانتیک نوشت آخرین جنجال ترامپ درباره حوض محوطه یادبودهای واشنگتن، تفاوت مهمی با جنجالهای پیشین دارد، زیرا نشان میدهد او اکنون در برابر هرگونه مدرک، استدلال یا واقعیت مقاوم شده است؛ حتی زمانی که نزدیکترین افراد مورد اعتمادش شواهد خلاف ادعاهای او را ارائه میکنند.
به نوشته این نشریه، ترامپ معتقد بود آسیب واردشده به این حوض نتیجه خرابکاری عمدی بوده و دستور داده بود عاملان آن شناسایی و تحت پیگرد قرار گیرند. این پرونده به «جنین پیرو» سپرده شد؛ فردی که بیش از سه دهه ترامپ را میشناسد، از وفادارترین مدافعان او در شبکه فاکس نیوز بوده و به انتخاب شخص ترامپ به سمت دادستان ایالات متحده در ناحیه کلمبیا منصوب شده بود.
پیرو چند نفر، از جمله ورزشکار المپیکی «دیوید هرن»، را به خرابکاری متهم کرد، اما هفته گذشته با ارائه لایحهای به دادگاه اعلام کرد بررسیها نشان داده است وضعیت این حوض نتیجه «اجرای ناقص پروژه» بوده و هیچ اقدام مجرمانهای رخ نداده است؛ بنابراین خواستار مختومه شدن پرونده شد.
آتلانتیک نوشت این تصمیم با واکنش تند ترامپ روبهرو شد. او در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» اعلام کرد «صد درصد» با نظر دوست قدیمی خود مخالف است و نوشت: «برای من این یک پرونده کاملاً روشن خرابکاری بود.»
این نشریه افزود، ترامپ یک روز بعد در دفتر بیضی کاخ سفید نزدیک به ۱۰ دقیقه درباره همین موضوع سخن گفت و ادعا کرد جنین پیرو تحت فشار دادگاه «کم آورده» و اشتباه کرده است. ترامپ همچنین مدعی شد از این حوض تصاویر و فیلمهایی وجود دارد که نشان میدهد افرادی با استفاده از کاتر به پوشش داخلی آن آسیب زدهاند. او در عین حال پذیرفت از کیفیت کار پیمانکار رضایت نداشته، اما همچنان اصرار کرد خرابکاری نیز رخ داده است.
آتلانتیک یادآور شد جنین پیرو در اسناد رسمی دادگاه تمام این ادعاها را رد کرده بود و توضیح داده بود که علت خرابی، نقص در اجرای پروژه بوده است.
به نوشته این نشریه، ترامپ در گذشته نیز بارها خواستار تشکیل پرونده قضایی علیه مخالفان خود صرفاً برای آزار و تحت فشار قرار دادن آنان شده بود. نویسندگان کتابی درباره ترامپ نقل کردهاند که او درباره دادستان کل نیویورک گفته بود: «میخواهم زندگیاش را جهنم کنم»، حتی اگر پرونده از نظر حقوقی شانس موفقیت نداشته باشد.
آتلانتیک سپس نوشت، ترامپ اکنون از یک سیاستمدار خودشیفته و لجوج، به رهبری مستبد تبدیل شده که در دنیای ذهنی خود زندانی شده است. به نوشته این نشریه، علوم سیاسی پس از جنگ جهانی دوم بارها پدیده «رهبران غیرمنطقی» را بررسی کرده است؛ رهبرانی که آنچنان در باور به درستی مطلق خود گرفتار میشوند که هیچ اطلاعات یا استدلال مخالفی را نمیپذیرند. منظور از «غیرمنطقی» در اینجا نه نادانی یا بیماری روانی، بلکه ناتوانی در پذیرش واقعیتهایی است که با پیشفرضهای آنان تعارض دارد.
این تحلیل سپس نمونههایی تاریخی را یادآوری میکند. به نوشته آتلانتیک، ژوزف استالین آنقدر مطمئن بود آلمان به شوروی حمله نخواهد کرد که پس از آغاز عملیات «بارباروسا» برای چند روز در شوک فرو رفت. صدام نیز تا آخرین لحظه باور نمیکرد نیروهای آمریکایی وارد عراق شدهاند و نیکلای چائوشسکو، رهبر رومانی، نیز با وجود نزدیک شدن نیروهای مخالف، سقوط خود را باور نداشت و حتی هنگام اعدام نیز همچنان دستور صادر میکرد.
آتلانتیک معتقد است هزینه این ذهنیت تاکنون عمدتاً اقتصادی یا حیثیتی بوده است. به عنوان نمونه، اصرار ترامپ بر تعرفههای تجاری، سیاستی است که به گفته این نشریه بارها زیان آن برای آمریکا اثبات شده است. همچنین حملات مداوم او به ناتو، دههها تلاش دیپلماتیک آمریکا را تضعیف کرده است.
با این حال، این نشریه تأکید میکند جنگ ایران نشان داده است که این ویژگی شخصیتی ترامپ اکنون به تهدیدی واقعی تبدیل شده است.
آتلانتیک گزارش میدهد که ترامپ آمریکا را وارد جنگی «فاجعهبار» با ایران کرد، زیرا به جای توجه به هشدار مشاورانی که احتمال تغییر حکومت در ایران را بسیار اندک میدانستند، به قضاوت شخصی خود اعتماد کرد. این نشریه همچنین نوشت ترامپ همچنان درباره نتیجه این جنگ، مردم آمریکا و شاید حتی خودش را گمراه میکند و شکست راهبردی آمریکا را نمیپذیرد.
به اعتقاد نویسنده، اقتصاد جهانی و موازنه قدرت بینالمللی بر اثر این جنگ تغییر کرده و ترامپ قادر نیست میان تصمیمهای خود و پیامدهای آنها رابطه علت و معلولی برقرار کند.
آتلانتیک هشدار میدهد این مشکل میتواند در بحرانهای آینده خطرناکتر شود. به نوشته این نشریه، اگر حمله تروریستی گسترده دیگری در آمریکا رخ دهد، ممکن است ترامپ برخلاف یافتهها، آن را به آمریکاییهای مخالف خود نسبت دهد و نیروهای تحت فرمانش نیز بر اساس همین تصور دست به بازداشت افراد بزنند.
این تحلیل همچنین احتمال میدهد اگر حزب ترامپ در انتخابات میاندورهای شکست بخورد، او نتیجه انتخابات را غیرقابل قبول بداند و خواستار بیاعتبار شدن آن شود؛ اقدامی که میتواند بار دیگر هوادارانش را به خشونت تحریک کند.
آتلانتیک در ادامه سناریوی بروز یک بحران نظامی با روسیه یا چین را مطرح کرده و مینویسد اگر چنین بحرانی به سرعت شکل بگیرد و آمریکا یا متحدانش را تهدید کند، این پرسش مطرح خواهد شد که آیا اطرافیان ترامپ توانایی مخالفت با پیشفرضهای او را خواهند داشت یا خیر؛ بهویژه اگر موضوع به تصمیمهای حساس هستهای منجر شود.
این نشریه در پایان تأکید میکند ترامپ در دوره نخست ریاستجمهوری خود دستکم اطرافیانی داشت که تلاش میکردند واقعیت را به او منتقل کنند و او نیز گاهی به توصیههای آنان گوش میداد، اما اکنون حتی نزدیکترین متحدانش نیز اگر برخلاف باورهای او سخن بگویند، کنار گذاشته میشوند.
آتلانتیک در جمعبندی نوشت ترامپ، مانند بسیاری از رهبران مستبد در تاریخ، در «شهر ممنوعه ذهن خود» عقبنشینی کرده است؛ جایی که خود را امپراتور میداند، قضاوتش را همواره درست تلقی میکند و انتظار دارد دستوراتش بدون، چون و چرا اجرا شوند.
