۱- بعد از فتنه آمریکایي- اسرائيلی ۸۸ و افشای این واقعیت شرمآور و غیرقابل انکار که سران و عوامل اصلی فتنه (و نه همه آنها) از بیگانگان دستور گرفته بودند، هسته اصلی جماعت مدعی اصلاحات که با افشای خیانت خود، احساس انزوا میکردند، برای بازگشت به شرایط قبل از فتنه و پاک کردن خیانتی که مرتکب شده بودند، شعار «آشتی ملی»! سردادند. با مراجعه به روزنامهها و سایتهای تحت مدیریت این جریان به وضوح میتوان دید که شعار آشتی ملی! ترجیعبند بسیاری از نوشتهها و مصاحبههای این جماعت بوده است. رهبر شهید و هوشمند انقلاب که مانند همیشه، آنچه را دیگران در آینه دیده نمیدیدند حضرت ایشان در خشت خام میدیدند، انگیزه پنهان در این ترفند را برملا کرده و فرموده بودند: «ملّت ایران ایستادهاند، مجتمع هستند. حالا یک عدّهای یاد گرفتهاند تعبیرات «آشتی ملّی، آشتی ملّی» [را گفتن]؛ این حرفها به نظر من معنی ندارد؛ مردم مجتمعند، با هم متّحدند؛ آنجایی که پای اسلام در میان است، پای ایران در میان است، پای استقلال در میان است، پای ایستادگی در مقابل دشمن در میان است، مردم با همه وجودشان ایستادهاند. ممکن است در فلان مسئله سیاسی دو نفر با هم اختلاف نظر داشته باشند [امّا] تأثیری نمیگذارد. چرا میگویید آشتی؟ مگر قهرند که بیایند با هم آشتی کنند؟ این تعبیرات را روزنامهها پَر و بال میدهند، متوجّه نیستند که اشکال ایجاد میکند. وقتی شما میگویید آشتی، مثل این است که یک قهری وجود دارد؛ [درحالیکه] قهری وجود ندارد». حضرت ایشان در ادامه به خط قرمز وحدت اشاره کرده و حساب زاویهدارها را از حساب مردم جدا نموده و میفرمایند: «بله، مردم ما با آن کسانی که به روز عاشورا اهانت کردند قهرند. ملّت با آنهایی که روز عاشورا، با قساوت، با لودگی، با بیحیایی آمدند جوان بسیجی را در خیابان لخت کردند و کتک زدند، قهر است. با اینها آشتی هم نمیکنیم». ۲۷/۱۱/۱۳۹۵ دیدار با مردم آذربایجان شرقی. دقت کنید! آقای شهید با نگاهی که مانند همیشه نگاهی حکیمانه است، تاکید میفرمایند …
