هفت صبح| «ماه پنهان» فیلمی است که قصهاش چند قدم جلوتر از سینمایش حرکت میکند. ایده مرکزی ظرفیت بالایی برای ساخت یک درام اجتماعی ملتهب دارد، حادثه اصلی به اندازه کافی هولناک است و روابط خانوادگی نیز مواد لازم برای شکلگیری یک بحران چندلایه را فراهم میکنند. با این همه، نخستین فیلم بلند محمدرضا یکانی هر بار که به مرز یک تجربه سینمایی جدی نزدیک میشود، چیزی در اجرا کم میآورد. حاصل، فیلمی متوسط و قابل اعتناست که میتواند تماشاگر را دنبال خود بکشد اما کمتر موفق میشود پس از خاموش شدن پرده، او را همچنان درگیر نگه دارد.
«ماه پنهان» قصه کودکربایی را انتخاب کرده، اما نقطه جذابتر فیلمنامه آوا اکبری جایی است که ربوده شدن کودک، شکل یک انفجار را در دل خانواده پیدا میکند. حادثه، رازها و شکافهایی را آشکار میکند که پیشتر زیر پوست زندگی روزمره پنهان ماندهاند. آدمها در وضعیت عادی یکدیگر را میشناسند اما بحران قواعد این شناخت را برهم میزند. ترس، سوءظن، عذاب وجدان و تصمیمهای شتابزده وارد میدان میشوند و خانوادهای که باید پناهگاه باشد، خودش به بخشی از میدان بحران تبدیل میشود. …
