گروه محیط زیست| فعالان محیط زیست خبر میدهند، پروژهای که با صرف 80 میلیون دلار و 15 سال زمان، برای مدیریت جامع حوضه آبریز بابلرود به صورت مشارکتی تدوین شده بود، در کشوی میزها خاک میخورد و برخلاف اصول نگارش شده در این برنامه، یکی از پروژههای آن که مربوط به آبشار آهکی بوده، در قالب مناقصه به یک مجری غیربومی واگذار شده است.
گویا این پروژه به کمک جوامع بینالمللی با هدف حذف مشاغل آسیبرسان به جنگل با مشارکت مردم تدوین میشود تا اگر موفق بود، به دیگر حوضههای آبریز تعمیم داده شود. آنطور که یکی از فعالان محیط زیست میگوید، مجری پروژه برخلاف برنامهریزیها در حال قطع درخت و جاده کشی به سمت آبشار آهکی است. البته مسئولان منابع طبیعی موضوع جادهسازی را رد میکنند و میگویند که پروژه به یک شرکت بومی واگذار شده است.
مدیریت مشارکتی آرزویی است که سالها مدیران عرصههای طبیعی آن را دنبال میکنند، برایش برنامه مینویسند، در رابطه با آن شعار میدهند اما در عمل، آنچه با صرف هزینههای بسیار روی کاغذ آمده را اجرایی نمیکنند. یکی از مواردی که سازمان منابع طبیعی سالها برای اجرایی کردن آن وقت و بودجه صرف کرده، مدیریت جامع حوضههای آبریز است. این سازمان در حرف میگوید که تلاش کرده تا همه ذینفعان را دور یک میز جمع کند تا از تصمیمات پراکنده جلوگیری کند. اما آیا در اجرا هم به این شعار عمل کرده است؟
واگذاری آبشار آهکی به یک غیربومی
پاسخ این سوال را اطلاعات جدید حسین آقایی فعال محیط زیست روشن میکند. این فعال محیط زیست به هفتصبح میگوید که برای مدیریت حوضه آبریز بابلرود با مشارکت مردم، از سال 1385 تا 1400، سازمانهای بینالمللی پای کار میآیند تا به صورت آزمایشی طرحی را در جنگلهای هیرکانی اجرا کنند و اگر به نتایج مطلوب رسیدند، این نتایج به دیگر بخشهای جنگلهای هیرکانی تعمیم داده شود.
گویا مجموعههای بینالمللی، به ایران از نظر مالی کمک میکنند تا مطالعهای در رابطه با حفاظت از جنگلها با مشارکت مردم انجام شود. سازمان منابع طبیعی بخشی از سوادکوه و بندپی بابل را برای این طرح آزمایشی در اختیار این مجموعهها قرار میدهد که شامل حوضه بابلرود بوده است. وسعت این حوضه کمی بیش از 24 هزار هکتار است و طی 15 سال، …
