از ۴۲ نماد بورسی و فرابورسی که در زمان بازگشایی بازار پس از جنگ متوقف شده بودند، ۳۸ نماد به مدار معاملات بازگشتهاند و تنها ۴ نماد همچنان در وضعیت توقف قرار دارند. بازگشت بورس تهران به مدار معاملات پس از جنگ، تنها به معنای باز شدن دوباره تالار شیشهای نبود؛ بخشی از بازار در روز بازگشایی عملا همچنان تعطیل ماند.
۲۹ اردیبهشت ماه، زمانی که پس از حدود ۸۰ روز و ۵۱ روز کاری معاملات سهام از سر گرفته شد، ۴۲ نماد بورسی و فرابورسی به دلیل آسیبهای مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از جنگ در فهرست نمادهای متوقف قرار داشتند. این نمادها در مجموع حدود ۳۵ تا ۳۶ درصد ارزش بازار را نمایندگی میکردند؛ بنابراین، غیبت آنها تنها یک موضوع مربوط به چند شرکت خاص نبود، بلکه بخشی معنادار از ساختار بازار سهام را از فرآیند کشف قیمت خارج میکرد.
اکنون با گذشت نزدیک به سه ماه از بازگشایی بازار، تصویر تغییر کرده است. بررسی وضعیت نمادهای این فهرست نشان میدهد ۳۸ نماد از ۴۲ نماد اولیه بازگشایی شدهاند و فقط چهار نماد همچنان در وضعیت توقف قرار دارند.
نهادهای مربوطه ۲۰ مرداد ماه درباره آخرین وضعیت چهار نماد بسته مانده توضیح داده و اعلام کردهاند که بازگشایی آنها منوط به ارائه صورتهای مالی و انتشار اطلاعات لازم در سامانه کدال است.
۴۲ نماد چرا متوقف شدند؟
تصمیم سازمان بورس برای توقف ۴۲ نماد صرفا به شرکتهایی محدود نبود که مستقیما هدف آسیبهای جنگ قرار گرفته بودند. در زمان بازگشایی، مقامهای نظارتی سه گروه اصلی را مشمول توقف معرفی کردند.
گروه نخست شرکتهایی بودند که به شکل مستقیم از جنگ آسیب دیده بودند؛ از جمله شرکتهایی مانند فولاد مبارکه و فولاد خوزستان و برخی شرکتهای پتروشیمی و دارویی.
گروه دوم شرکتهایی بودند که اگرچه لزوما به شکل مستقیم آسیب ندیده بودند، اما وابستگی عملیاتی بالایی به شرکتهای آسیب دیده داشتند. برای نمونه، شرکتهایی که از خدمات، انرژی یا زیرساخت شرکتهای آسیبدیده استفاده میکردند، با توقف تولید یا اختلال در فعالیت زنجیره تولید مواجه شده بودند.
گروه سوم نیز هلدینگها و شرکتهای سرمایهگذاری بودند …
