در همین مدت، هلیا نیز مسیر خود را ادامه داده است. این یوز ماده حدود یک ماه پیش به نزدیکی جاده عباسآباد ـ میامی آمد و پس از آن دوباره به سمت شمال حرکت کرد. هلیا از حفاظتگاه مشارکتی «یوزکنام» در میاندشت نیز عبور کرد و به مسیر خود ادامه داد.
آخرین مشاهده از هلیا به هفته گذشته بازمیگردد؛ زمانی که این یوز ماده به همراه سه توله دیگر دیده شد.
این جابهجاییها در حالی رخ میدهد که یوزپلنگها برای یافتن طعمه و قلمرو مناسب به عرصههای وسیع و بههمپیوسته نیاز دارند و مسیر میان توران و میاندشت نیز یکی از کریدورهای مهم حرکتی این گونه به شمار میرود. هلیا تولههایش را برای زندگی مستقل آماده میکند
باقر نظامی - مدیر پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی - درباره وضعیت «هلیا» و تولههایش به ایسنا میگوید: آخرین مشاهدات رفتاری نشان میدهد که هلیا سعی میکند تولههایش را در نقاط مختلف رها کند تا این تولهها که برادر و خواهر هستند، با یکدیگر برخورد نداشته باشند.
وی میافزاید: به همین دلیل، یکی از احتمالات این است که این حیوان، تولهها را به نقاط مختلف میبرد و در آنجا رها میکند هلیا همچنین با این کار بخشهای مختلف زیستگاهی را به تولههای خود معرفی و آنها را برای زندگی مستقل آماده میکند.
به گفته نظامی، احتمالاً باید منتظر باشیم که طی ماه آینده، تولهها یکییکی از مادر جدا شوند.
مدیر پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی همچنین درباره دو تولهای که حدود یک ماه پیش از مادر جدا شده بودند، میگوید: این تولهها دوباره مشاهده شدند و در حال حاضر شرایط جسمی بسیار خوبی دارند، به رشد کافی رسیده و بهطور کامل مستقل شدهاند بنابراین شرایط مناسبی دارند.
وی درباره مسیر حرکت هلیا نیز توضیح میدهد: هلیا در محدوده منطقه حفاظتی است و حدود یک ماه پیش به نزدیک جاده عباسآباد ـ میامی آمد و پس از آن، دوباره به سمت شمال حرکت کرد. این یوز ماده از حفاظتگاه مشارکتی یوزکنام در میاندشت نیز عبور کرد و به مسیر خود ادامه داد. آخرین بار هفته گذشته، هلیا به همراه سه توله در حاشیه منطقه توران مشاهده شد. مسیر پرخطر تولهها
مسیر حرکت هلیا و تولههایش اما خالی از خطر نیست. جاده عباسآباد ـ میامی که به «جاده مرگ یوزپلنگ» معروف شده، یکی از مهمترین تهدیدها برای یوزهای در حال جابهجایی است. بخشی از این جاده فنسکشی شده و اقداماتی مانند تأمین روشنایی و محدودیت سرعت نیز انجام شده، اما تکمیل فنسکشی کل مسیر به دلیل طول زیاد و هزینه بالا همچنان با چالش روبهروست.
اهمیت این موضوع برای تولههای هلیا بیشتر است چراکه آنها بهزودی باید زندگی مستقل خود را آغاز کنند و برای یافتن طعمه و قلمرو ناچار به حرکت در زیستگاههای مختلف خواهند بود.
از سوی دیگر، تجربه جنوب توران نشان داده است که امنیت زیستگاه به تنهایی کافی نیست. سه سال پیش، در شرایطی که تقریباً جمعیت طعمههای یوز در جنوب توران از بین رفته بود، ۴۷ رأس قوچ و میش در منطقه رهاسازی شد. پس از آن، رد یوز در منطقه مشاهده و از یک یوز نیز عکس گرفته شد؛ نشانهای از اینکه احیای طعمه میتواند زمینه بازگشت یوز به زیستگاه را فراهم کند. پنج توله؛ امیدی که باید حفظ شود
حالا دو توله هلیا توانستهاند نخستین مرحله استقلال را پشت سر بگذارند و سه توله دیگر همچنان در کنار مادر دیده میشوند. اگرچه این اتفاق به تنهایی به معنای نجات یوز ایرانی نیست اما برای جمعیت محدود این گونه، زنده ماندن هر توله اهمیت زیادی دارد.
سرنوشت هلیا و پنج تولهاش در نهایت به همان زنجیرهای گره خورده که بقای یوز ایرانی به آن وابسته است؛ زیستگاه امن، کریدورهای حرکتی پیوسته، طعمه کافی و جادههای ایمن.
هلیا حالا تولههایش را آرامآرام برای زندگی مستقل آماده میکند؛ دو توله راه خود را آغاز کردهاند و سه توله دیگر هنوز در کنار مادرند. اینکه این پنج توله بتوانند به نسل آینده یوزهای ایران تبدیل شوند، به امنیت مسیری بستگی دارد که هلیا امروز به آنها نشان میدهد.
