هفت صبح | بار دیگر مسئله ناترازی بنزین و اجرای طرح آزمایشی عرضه بنزین با نرخ چهارم یعنی قیمت فوب خلیجفارس به صدر اخبار رسانههای داخلی بازگشت، هرچند این طرح اجرا نشده متوقف شد، اما به دلیل اینکه مسئله حل نشده گمانهزنیها درباره آن ادامه دارد. در شرایط کنونی، ایران به واردات بیش از ۲۰ میلیون لیتر بنزین در روز نیاز دارد، این میزان واردات، با توجه به محدودیتهای جدی در مبادلات دریایی، به یکی از چالشهای پیشروی دولت تبدیل شده است.
در این میان، سه رویکرد برای مدیریت بحران مطرح شده است. نخستین راهکار، عدم فروش بنزین پس از اتمام ذخایر تولیدی برای کاهش مصرف است، این سیاست به نظر نمیرسد قابلیت اجرا داشته باشد. دومین رویکرد که اسماعیل سقاب، رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی، از آن به عنوان پیشنهاد معقول سخن گفته، فروش بنزین با قیمت فوب خلیجفارس است، این ایده نیز به دلیل اثری که بر انتظارات تورمی دارد بهنظر نمیرسد در شرایط فعلی عملیاتی شود. سومین سناریو، توزیع ۳۰ میلیون لیتر از ۱۰۰ میلیون لیتر تولیدی در بخش حملونقل عمومی و اختصاص مابقی ۷۰ میلیون لیتر به سایر خودروهاست.
با این وضعیت، دولت در موقعیتی سخت قرار گرفته که بدون واردات بنزین، امکان مدیریت بازار سوخت را نخواهد داشت. آنچه این چالش را پیچیدهتر میکند، ریشههای آن در ضعف سیاستگذاری سالهای گذشته است، زمانی که سیاستگذاران نتوانستند میان تولید و تقاضای داخلی تعادل برقرار کنند و اکنون، این ناترازی، به بحرانی جدی در حوزه انرژی تبدیل شده است.
نقش خاموش بخش خصوصی در ناترازی بنزین
چرا مقصران بازار بنزین واکنش درستی به مسئله ندارند و از مردم عذرخواهی نمیکنند؟ آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، به عنوان متولی بهتازگی در واکنش به بحران ناترازی بنزین و سیاستهای پیشنهادی دولت، بر لزوم درک موقعیت رئیسجمهور تأکید کرده و گفته است که «کشور اکنون با کسری نزدیک به ۲۰ میلیون لیتری بنزین مواجه است و امکان تأمین واردات از کشورهای همسایه نیز وجود ندارد؛ چرا که پاکستان نیز خود با ناترازی بنزین دستوپنجه نرم میکند و به توسعه خودروهای برقی روی آورده است.»
کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی بهعنوان بازوی اجرایی بخش خصوصی …
