این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
هفت صبح| خیابانی در تهران که هر روز با هزاران موتورسوار پر میشود، یا بازارهایی که دستفروشهایش با هر برخورد انتظامی دوباره باز میگردند، شاید در نگاه اول فقط نشانههای یک ترافیک شهری یا بینظمی اقتصادی باشند اما وقتی عمیقتر نگاه کنیم، میبینیم که زیر پوست این شهر، لایهای از نارضایتی در حال شکلگیری است که نه سازمانیافته است و نه هدفش یک انقلاب کلاسیک؛ این همان پدیده «ناجنبش» است. پدیدهای که دکتر مسعود کوثری استاد ارتباطات اجتماعی دانشگاه تهران و جامعه شناس ازآن به عنوان وضعیتی یاد میکند که در آن خشم توسط گروهی از مردم که به آنها «ناجنبش» میگویند، به جای اینکه به جنبشهای علنی تبدیل شود، در زندگی روزمره و رفتارهای پراکنده جاری است.
وقتی خشم در سکوت سازمان مییابد …
