جنا هوپ، متخصص تغذیه، هویج را سبزیای «مغذی، متنوع و مقرونبهصرفه» توصیف میکند. یک هویج متوسط حدود ۲۵ تا ۳۰ کالری دارد و تقریبا بدون چربی است. در عوض، حدود ۱.۵ تا ۳ گرم فیبر، ۶ گرم کربوهیدرات و مقادیری از ویتامین K و پتاسیم در خود جای داده است.
راز اصلی در رنگ نارنجی
مشهورترین ویژگی هویج، بتاکاروتن است؛ ترکیبی گیاهی که بدن آن را به ویتامین A تبدیل میکند. ویتامین A برای سلامت بینایی، عملکرد سیستم ایمنی، رشد استخوانها و سلامت پوست اهمیت دارد. با این حال، داستان معروف «هویج بخور تا در تاریکی ببینی» کاملا درست نیست. این تصور تا حدی ریشه در تبلیغات دوران جنگ جهانی دوم دارد؛
زمانی که بریتانیا برای پنهان نگه داشتن فناوری رادار خود، موفقیت خلبانان نیروی هوایی را به مصرف زیاد هویج نسبت میداد.البته پشت این افسانه یک واقعیت علمی هم وجود دارد. ویتامین A برای عملکرد طبیعی چشم ضروری است و کمبود آن میتواند بینایی در نور کم را مختل کند. هویج با تأمین بتاکاروتن، به حفظ این عملکرد کمک میکند.
هویج بنفش هم حرفی برای گفتن دارد
اگرچه بیشتر مردم هویج نارنجی را میشناسند، این سبزی در رنگهای سفید، زرد و بنفش هم پیدا میشود. تفاوت رنگها به ترکیبات آنتیاکسیدانی آنها مربوط است.هویج نارنجی سرشار از بتاکاروتن است، در حالی که انواع بنفش آنتوسیانین بیشتری دارند؛ ترکیبی که در انواع توتها نیز یافت میشود و با سلامت قلب و کاهش التهاب ارتباط دارد. هویج زرد نیز حاوی لوتئین است که با سلامت چشم ارتباط دارد.
یک دوست برای قلب و کلسترول
فیبر محلول موجود در هویج هنگام عبور از دستگاه گوارش حالتی ژلهای پیدا میکند و میتواند در تنظیم حرکات روده و کنترل قند خون نقش داشته باشد. این نوع فیبر همچنین با کاهش کلسترول بد یا LDL ارتباط دارد.با این حال، متخصصان هشدار میدهند هویج را نباید درمانی برای کلسترول بالا دانست.
کاهش وزن با خود هویج، نه آب هویج
هویج به دلیل کالری پایین و فیبر قابل توجه، میتواند گزینه مناسبی برای میانوعده باشد. فیبر باعث احساس سیری طولانیتر میشود و هویج کامل نیز شاخص گلیسمی پایینی دارد.
خام یا پخته؛ کدام بهتر است؟
پاسخ سادهای وجود ندارد. هویج خام و پخته هر دو مزایای خود را دارند. مصرف خام آن به حفظ مقدار بیشتری از ویتامین C کمک میکند، در حالی که پختن هویج دسترسی بدن به بتاکاروتن را افزایش میدهد.
