برنج، قوت غالب سفره ایرانی، این روزها در مرکز یک نگرانی جدی قرار گرفته؛ نگرانی از آرسنیک و فلزات سنگین. اما واقعیت چیست؟ آیا برنجی که در سفره ماست، استانداردهای لازم را پشت سر گذاشته است؟
از یک سو، انجمن واردکنندگان برنج میگوید که مسیر رسمی واردات، یکی از سختگیرانهترین فرآیندها را در جهان طی میکند. مجیدرضا خاکی، دبیر این انجمن، میگوید که به محض ورود هر محموله به گمرک، سازمان استاندارد و غذا و دارو، همزمان و مستقل از هم، نمونهبرداری میکنند و اگر کوچکترین مغایرتی در میزان سموم، فلزات سنگین یا حتی رنگ و بو وجود داشته باشد، کل محموله مردود و به کشور مبدأ بازگردانده میشود. او تأکید دارد که در سالهای اخیر، محمولههایی از هند و پاکستان به همین دلیل عودت داده شدهاند.
اما مسئله اینجاست که غیر از این مسیر رسمی، یک شاهراه خاکستری هم وجود دارد؛ واردات از طریق مبادلات مرزی، با روشهایی مثل کولهبری و ملوانی. انجمن واردکنندگان به شدت نگران این کالاهاست و در نامهای رسمی به سازمان غذا و دارو هشدار داده که این محمولهها ممکن است نظارت کافی نداشته باشند و هیچ مرجع پاسخگویی هم برای آنها وجود ندارد.
از طرف دیگر، محمد مختاریانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان برنج ایران، میگوید که برنجهای آمریکایی با قیمتهای ارزان، اصلاً به ایران نمیآیند و برنجهای هند و پاکستان هم از مرغوبترین نوع خودشان هستند. او هم نگرانی از آرسنیک …
