هفت صبح| موقع نوشتن این مطلب در تحریریه بلبشویی به راه افتاده بود. موضوع درباره پیری بود و اینکه مثلا چند سال عمر کنیم خوب است. سهشنبه تولد افشین سردبیر بود. همه برایش آرزوی 120سالگی کرده بودند. شادی همسرش را نمیدانم! حتما هدیه خوبی به افشین خان داده؛ چون افشین امروز با انرژی زیادی پیش ما آمد. اصلا استارت نوشتن این مطلب از همین جا خورد.
شادی هم مثل افشین یک ورزشکار است و دلیل اینکه ماشین را به افشین نمیدهد، اصلا همین است که با دوستانش جمع میشوند و به کوهنوردی میروند و مورد تحسین برخی پیرمردهای خوشذات(!) هم قرار میگیرند. اما خود افشین میگفت 120سال زیاد است. البته که افشین خان زرنگتر از این حرفاست؛ مثلا پیادهروی و رفتن به کافه «لوگغنیه اپن» تجریش را به ماشین ترجیح میدهد!
محبوبه (خانم دکتر کلانتری را میگویم) او که به تازگی رژیم لاغری سختی را شروع کرده (در سه هفته 1 کیلو کم کرده) با اینکه اضافه وزن یا سن زیادی هم ندارد اما روی «پیری خوب» اصرار دارد. اینکه مثلا تا زمانی عمر کند که از پا نیفتد. خانم محبوبه که تلفنهای زیادش و آن لبخندهای هنگام مکالمه در حیاط روزنامه، خبر از سرزندگی و امید به آینده را میدهد.
فرزانه تصحیح اما روی 75 یا 80 سالگی سرپا نظر دارد به شرط اینکه صبحها تا لنگ ظهر نخوابد و ورزش کند. علی آقاربیع عکاس روی پیری خوب و سرحال اصرار دارد. مثلا 70سالگی سالم و سرحال. البته که اگر سیگار کشیدنش را کم نکند، بعید میدانم 70سالگی سرحال را تجربه کند! مقدمه طولانی شد...
با افزایش سن، دریافت پروتئین کافی برای حفظ توده عضلانی و جلوگیری از تحلیل عضلات اهمیت زیادی پیدا میکند. با این حال، دستیابی به این هدف لزوما مستلزم تکیه بر غذاها و نوشیدنیهای فرآوریشدهای نیست که محتوای پروتئین بالای خود را تبلیغ میکنند.
به گفته متخصصان تغذیه، تنظیمات ساده در وعدههای غذایی روزانه میتواند با استفاده از غذاهای طبیعی و در دسترس، ضمن حفظ طعم و ارزش غذایی وعدههای غذایی، میزان دریافت پروتئین را افزایش دهد، همانطور که توسط مجله آمریکایی Prevention گزارش شده است. بزرگسالان مسنتر برای حفظ توده عضلانی روزانه به حدود ۱ تا ۱.۲ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن نیاز …
