هفت صبح| محسن نامجو بعد از حدود ۲۰ سال به ایران برگشته است. یک خواننده و آهنگساز شناختهشده که بخش مهمی از زندگی حرفهای خود را بیرون از ایران گذرانده است. اکنون خبر بازگشت او به ایران بازتاب بسیار پیدا کرده است. خودش هم پیش از بازگشت گفته بود که در این مقطع از زندگی، بودن در کنار خانواده و دوستان برایش اهمیت بیشتری از ادامه فعالیت موسیقی دارد.
همزمان با بازگشت نامجو به کشور، سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از بازگشت بیش از ۱۰۰ چهره خارجنشین به ایران خبر داده است. او از عطاءالله مهاجرانی، عبدالکریم سروش و محسن کدیور نیز نام برده و گفته است با وجود اختلاف نظر، مواضع آنها در جریان جنگ ۴۰ روزه و ایستادن در کنار ایران را مثبت ارزیابی میکند. وزیر ارشاد گفته که منظور از بازگشت الزاماً اقامت دائمی نیست.
یک سفر چندروزه، حضور در یک برنامه فرهنگی، یک دوره فعالیت حرفهای یا اقامت طولانیتر، همگی میتواند در این تعریف قرار بگیرد. سالهاست رابطه میان حکومت و بخشی از ایرانیان خارج از کشور تحت تأثیر اختلافات سیاسی، پروندههای قضایی، مهاجرتهای اجباری یا انتخابی و فضای پرتنش داخلی و خارجی قرار دارد. در واقع شاهد یک بی اعتمادی بزرگ بین ایرانیان خارج از کشور و حاکمیت هستیم. حالا این بازگشتها میتواند باعث ترمیم این بیاعتمادیها بشود که صد البته بسیار هم سنگین است. به خصوص اگر رفت و آمد ایرانیان مقیم کشورهای دیگر به یک روند تبدیل شود.
حرفهای وزیر این طور نشان میدهد که این تصمیم در جاهای دیگری گرفته شده و شاید در آینده به یک روند تبدیل شود. همین چند وقت پیش بود که قیصر(بینش بلور)، خواننده موسیقی پاپ به ایران بازگشت. حالا آمدن نامجو نیز اهمیت بیشتری به این سیاستگذاری میدهد. در حال حاضر بازگشت نامجو را نمیتوان معیار تغییر سیاست دانست. او یک فرد است و تصمیم او میتواند دلایل شخصی داشته باشد. خودش هم بازگشت را بیشتر با خانواده، دوستان و وطن توضیح داده است.
اما اگر قرار باشد طبق سخنان وزیر ارشاد این مسئله به یک روند تبدیل شود، البته که اتفاق بسیار خوب و مبارکی خواهد بود، اما برای ایرانیان خارج از کشور قطعا این سوالات و ابهامها وجود دارد که هنگامی که وارد ایران شدند چه وضعیتی خواهند داشت؟ …
