هفت صبح، لیلا لطفی| چند سال پیش اگر کسی میگفت برای خرید یک ماگ باید معادل حقوق چند روز یک کارمند را هزینه کرد، احتمالا کسی حرفش را جدی نمیگرفت. ماگ وسیلهای بود برای نوشیدن چای، قهوه یا دمنوش. کالایی که در بهترین حالت با طرحی متفاوت، هدیهای مناسب به شمار میرفت. امروز اما کافی است سری به ویترین فروشگاههای ظروف لوکس یا صفحات فروش اینترنتی بزنید تا با ماگهایی روبهرو شوید که قیمتشان از حوالی یک میلیون تومان آغاز میشود و در بعضی مدلها از مرز ۳۰ تا ۵۰ میلیون تومان هم عبور میکند. این تغییر، نشانه دگرگونی بازاری است که در آن، ارزش برند، طراحی، کمیاب بودن و داستان پشت محصول، سهمی بسیار بیشتر از مواد اولیه در تعیین قیمت دارند.
از ۱۵۰ هزار تا ۵۰ میلیون تومان
بازار ایران را میتوان به چهار بخش تقسیم کرد. پایینترین رده، ماگهای تولید داخل یا وارداتی ساده هستند که معمولا بین ۱۵۰ تا ۶۰۰ هزار تومان قیمت دارند. بخش بزرگی از این محصولات در بازار صالحآباد، شوش، عبدلآباد و مراکز عمدهفروشی تهران عرضه میشود.رده دوم به ماگهای برندهای شناختهشده مانند لومینارک، ایکیا، پاشاباغچه، لاویوا و سرامیکهای باکیفیت اختصاص دارد.
قیمت این محصولات معمولا از ۷۰۰ هزار تومان تا حدود سه میلیون تومان است. در رده سوم، ماگهای لوکس وارداتی قرار میگیرند. این گروه شامل محصولات برندهایی مانند ورساچه، هرمس، روسنتال و برندهای مشابه است که قیمت آنها از حدود ۱۰ میلیون تومان آغاز میشود. رده چهارم، بازار کلکسیونی است. جایی که تعداد تولید محدود، امضای طراح یا توقف تولید یک مدل، قیمت را به چند ده میلیون تومان میرساند.
چرا یک ماگ اینقدر گران است؟
در ظاهر، تفاوت چندانی میان یک ماگ ۵۰۰ هزار تومانی و نمونه ۲۰ میلیون تومانی دیده نمیشود. هر دو از چینی یا پرسلان ساخته شدهاند و هر دو برای نوشیدن قهوه طراحی شدهاند. تفاوت اصلی در چند عامل شکل میگیرد. برند، مهمترین عامل است. وقتی نام هرمس یا ورساچه روی یک محصول قرار میگیرد، خریدار علاوه بر پرداخت قیمت وسیله کاربردی، بخشی از هویت آن برند را نیز خریداری میکند.
عامل دوم، محل تولید است. بسیاری از این محصولات در کارخانههای آلمان، فرانسه یا ایتالیا و با فناوریهای چاپ …
