«گاردین» نوشت: تام هانتر - مدیر این جایزه - «وقتی دوباره گرگها بیایند» نوشته «ایجی سوییفت» که به عنوان برنده امسال معرفی شده است را «تعمقی بلندپروازانه در مورد قدرت امید بلندمدت در مواجهه با فروپاشی اقلیمی» توصیف کرد.
این جایزه که اکنون چهلمین سال خود را پشت سر میگذارد، هر سال به «بهترین رمان علمی‑تخیلی» اعطا میشود که سال قبل در بریتانیا منتشر شده باشد. نام این جایزه از «آرتور سی. کلارک»، نویسنده بریتانیایی گرفته شده است که در سال ۱۹۸۷ با اعطای کمک مالی، زمینه تأسیس آن را فراهم کرد. «سوییفت» مبلغ ۲٬۰۲۶ پوند جایزه نقدی دریافت میکند.
رمان «وقتی دوباره گرگها بیایند» داستان دو زن را در بریتانیا و در آینده نزدیک روایت میکند. «لوسی» که دوران کودکیاش تحت تأثیر قرنطینههای دوران کرونا شکل گرفته است، درگیر کنشگری اقلیمی و کارزارهایی برای احیای زیستبومهای بریتانیا میشود و در همین حال شخصیت «هستر»، مستندسازی است که زندگیاش با فاجعه «چرنوبیل» رقم خورده است. سرانجام مسیر این دو در سال ۲۰۷۰ به هم میرسد.
امسال اما داوران، ۱۳۲ کتاب ارسالی از سوی ۵۲ نشر بریتانیایی و نویسندگان مستقل را بررسی کردند.
سوییفت از بین پنج نویسنده دیگر که به فهرست نامزدهای نهایی این رقابت راه یافته بودند، به عنوان برنده انتخاب شد. «مت دینیمن» برای «دانجن کراولر کارل»، «لیلی العلمی» برای «هتل رویا»، «سیلویا پارک» برای «درخشان»، «qntm» برای «There Is No Antimemetics Division» و «لورین ویلسون» برای «اوراکل نمک» جزو شانسهای دریافت این جایزه بودند.
رمانهای پیشین «سوییفت» شامل «استخوانهای مرجانی» است که آن نیز در فهرست نامزدهای نهایی جایزه «آرتور سی. کلارک» و جایزه «انجمن علمی‑تخیلی بریتانیا» برای بهترین رمان قرار گرفته بود. او همچنین نویسنده رمان سفر در زمان «پاریس آدریفت» و سهگانه «پروژه اوزیریس» است که به پیامدهای ژئوپلیتیکی فروپاشی زیستمحیطی میپردازد.
«مارگارت اتوود» در سال ۱۹۸۷ برای رمان «حکایت ندیمه» برنده نخستین دوره جایزه «آرتور سی. کلارک» شد. از برندگان بعدی میتوان به «راهآهن زیرزمینی» اثر «کولسن وایتهد»(در سال ۲۰۱۷) و «ایستگاه یازده» اثر «امیلی سنت جان ماندل»(در سال ۲۰۱۵) اشاره کرد. سال گذشته، «سیرا گریر»، نویسنده آمریکایی هم برای رمان «آنی بات» برنده شد.
