وقتی خرید دوچرخه هم رویا می‌شود!

‌هفت صبح | دوچرخه زمانی ارزان‌ترین وسیله حمل‌ونقل شخصی به حساب می‌آمد. وسیله‌ای که دانش‌آموز، کارمند، ورزشکار و حتی خانواده‌هایی با درآمد متوسط می‌توانستند به سراغش بروند. هر وقت قیمت خودرو بالا می‌رفت، بسیاری می‌گفتند دوچرخه هنوز در دسترس است. وقتی بازار موتورسیکلت هم گران شد، باز دوچرخه به عنوان گزینه‌ای اقتصادی مطرح می‌شد. امروز اما این معادله به هم خورده است.قیمت برخی دوچرخه‌های حرفه‌ای به چند صد میلیون تومان رسیده و حتی مدل‌هایی که کیفیتی معمولی دارند با قیمت‌هایی عرضه می‌شوند که برای بخش بزرگی از جامعه دور از دسترس است. بازاری که زمانی نماد حمل‌ونقل ارزان و ورزش همگانی بود، حالا نشانه‌هایی از یک کالای لوکس را با خود حمل می‌کند.

 

افزایش نرخ ارز، دشواری واردات، گرانی قطعات و رکود تولید داخلی دست به دست هم داده‌اند تا دوچرخه نیز به فهرست کالاهایی اضافه شود که هر سال فاصله بیشتری با قدرت خرید خانوارها پیدا می‌کنند. این اتفاق در شرایطی رخ داده که بسیاری از شهرهای دنیا برای گسترش دوچرخه‌سواری یارانه می‌دهند، مسیرهای ویژه می‌سازند و شهروندان را به استفاده از این وسیله تشویق می‌کنند.

    دوچرخه هم از دسترس خارج شد


نسیم رحمانی، مربی باسابقه دوچرخه‌سواری کشور که سال‌ها در حوزه آموزش، تورهای ورزشی و برنامه‌های توسعه دوچرخه‌سواری فعالیت کرده، معتقد است بازار دوچرخه روزهای خوبی را پشت سر نمی‌گذارد.او می‌گوید: «قبلاً اگر کسی توان خرید خودرو نداشت سراغ موتور می‌رفت و اگر موتور هم گران بود دوچرخه انتخاب می‌شد. الان شرایط به جایی رسیده که دوچرخه هم برای خیلی از مردم دست‌نیافتنی شده است. نمی‌خواهم اسم برند خاصی را بیاورم اما دوچرخه‌ای که کیفیت قابل قبولی داشته باشد و بتوان با خیال راحت از آن استفاده کرد از حدود ۱۰۰ میلیون تومان شروع می‌شود.»این رقم زمانی معنا پیدا می‌کند که با درآمد خانوار مقایسه شود. حداقل دستمزد ماهانه امسال حدود 18 میلیون تومان است. به بیان دیگر خرید یک دوچرخه مناسب، معادل چند ماه درآمد کامل یک خانوار کارگری هزینه دارد. این در حالی است که دوچرخه قرار بود ارزان‌ترین ابزار حمل‌ونقل شهری و ورزشی باشد. رحمانی می‌گوید: «وقتی قیمت‌های بازار جهانی را نگاه می‌کنیم می‌بینیم رشد قیمت در ایران …