این روزها روزهای سختی از نظر اقتصادی بر مردم است؛ مردمی که با شروع جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران یکسره در محکومیت اقدامات تجاوزگران به خیابانها آمدند و از کیان کشورشان دفاع کردند؛ مردمی که نشان دادند در بزنگاه جنگ، میتوانند از هر اختلافی صرف نظر کنند تا ایران باقی بماند و درک کردند که در شرایط محاصره دریایی آمریکا در تنگه هرمز و اِعمال شدیدترین فشارهای اقتصادی علیه ایران باید تاب بیاورند تا این دوران سخت بگذرد. تردیدی نیست که اکنون نیز مردم متوجه شرایط حساس کشورند و میدانند هنوز سایه جنگ از سر ایران رخت نبسته است اما همه اینها باعث نشد که در این مدت از فشارهای وارده را حس نکنند و در این شرایط یک پرسش مهم به وجود میآید؛ آنکه آیا اگر جنگ تمام شود همین مردم باز هم از دولت انتظار ندارند که به مطالبات عمومی رسیدگی کند؟ آیا سرمایه اجتماعی به وجود آمده در دوران جنگ در ادامه نیز همینطور باقی میماند یا آنکه از قضا مطالبهگرتر خواهد شد؟
