نرخ بهره فدرال رزرو در ظاهر تنها یک نرخ کوتاهمدت در اقتصاد آمریکاست، اما در عمل در نقطه آغاز زنجیرهای قرار دارد که قیمت پول، اعتبار و دارایی را در بخش بزرگی از اقتصاد جهانی تعیین میکند. دلیل این اهمیت را باید در جایگاه دلار و بازار بدهی آمریکا جستوجو کرد؛ دلار مهمترین ارز تأمین مالی و ذخیره جهان است و اوراق خزانهداری آمریکا نیز یکی از اصلیترین داراییهای مرجع برای قیمتگذاری ریسک در بازارهای مالی محسوب میشود؛ اوراقی که برخی صاحبنظران آنرا کم ریسکترین دارایی مالی دنیا تلقی میکنند.
به همین دلیل، وقتی فدرال رزرو قیمت پول (نرخ بهره) را تغییر میدهد، اثر آن تنها در سیستم بانکی باقی نمیماند و از بازار اوراق و اعتبار گرفته تا سهام، ارز، طلا و رمزارزها گسترش پیدا میکند.
البته فدرال رزرو مستقیماً نرخ وام مسکن، بازده اوراق ۱۰ساله یا نرخ استقراض یک شرکت فناوری را تعیین نمیکند. آنچه بانک مرکزی تعیین میکند، محدوده هدف نرخ بهره بسیار کوتاهمدت است؛ اما همین نرخ نقطه شروع انتظارات بازار درباره هزینه پول در ماهها و سالهای آینده است. اگر سرمایهگذاران تصور کنند نرخهای کوتاهمدت برای مدت بیشتری بالا خواهند ماند، این انتظار به منحنی بازده اوراق خزانهداری منتقل میشود و از آنجا به هزینه تأمین مالی شرکتها، وام مسکن، وام خودرو و سایر اشکال اعتبار سرایت میکند.
تاثیر نرخ فد روی اوراق
بخشی از عدد بازدهی اوراق خزانهداری آمریکا تابع نرخ بهره پایه فدرال رزرو است؛ اوراقهای کوتاه مدت اثر پذیری مستقیم و بیشتری از نرخ بهره فدرال رزرو دارند و در بازدههای بلند مدت اثر مستقیم نرخ بهره کوتاه مدت کمتر است، اما بازار اوراق بلند مدت نیز به تغییرات نرخ کوتاه مدت واکنش نشان میدهد و تاثیر پذیری آن از این موضوع مبرا نیست.
تقابل بین دارایی های ریسکی و اوراق …
