به گزارش هفت صبح ، حدود ۶۰ سال پیش، تهرانپارس با تصویری که امروز از آن می شناسیم تفاوت زیادی داشت. در دهه ۱۳۴۰ بخش هایی از این محدوده هنوز زمین های باز، باغ ها و مسیرهای خاکی بود و خبری از انبوه ساختمان ها و آپارتمان های امروزی نبود. توسعه این محدوده به تدریج و با اجرای طرح های شهرسازی منظم آغاز شد و خیابان کشی های جدید، زمینه را برای شکل گیری یک محله مسکونی مدرن فراهم کرد.
یکی از ویژگی های جالب تهرانپارس در سال های نخست، خیابان بندی منظم و شبکه ای آن بود. این محله برخلاف بسیاری از بخش های قدیمی تهران، از ابتدا با نقشه ای مشخص توسعه پیدا کرد و خیابان ها و کوچه های آن نظم قابل توجهی داشتند. ساخت خانه های ویلایی و ایجاد امکاناتی مانند آب، برق، مدرسه و دیگر خدمات شهری نیز باعث شد به تدریج جمعیت بیشتری به این محدوده جذب شود.
تهرانپارس وقتی خاکی و خلوت بود؛ سال ۱۳۴۶
تصاویر قدیمی تهرانپارس در دهه ۱۳۴۰، تصویری متفاوت از این محله نشان می دهند؛ خیابان هایی که هنوز در اطرافشان زمین های خالی و فضای سبز دیده می شد و ساختمان ها با فاصله زیادی از یکدیگر قرار داشتند. این چهره آرام و کم تراکم، فاصله زیادی با تهرانپارس امروزی دارد؛ محله ای که امروز پر از ساختمان های چند طبقه، مراکز تجاری، خیابان های شلوغ و جمعیت زیاد است.
در دهه های بعد، رشد جمعیت تهران و افزایش تقاضا برای مسکن باعث شد ساخت و ساز در تهرانپارس سرعت بگیرد. خانه های ویلایی و باغ های قدیمی به تدریج جای خود را به آپارتمان ها و ساختمان های بلندتر دادند و چهره محله آرام آرام تغییر کرد. به این ترتیب، محدوده ای که زمانی در حاشیه شهر و میان زمین های باز قرار داشت، به یکی از محله های شناخته شده و پرجمعیت شرق تهران تبدیل شد.
امروز وقتی به خیابان ها و ساختمان های تهرانپارس نگاه می کنیم، شاید تصور اینکه حدود ۶۰ سال پیش بخش هایی از همین محدوده چنین خلوت و کم ساخت و سازی بوده، چندان آسان نباشد. عکس های قدیمی اما بخشی از این تغییر را ثبت کرده اند؛ تصاویری که نشان می دهند تهرانپارس چگونه از یک محدوده کم تراکم و نیمه روستایی به محله ای شهری و پرجنب و جوش تبدیل شده است.
