بهترین ماسک مو در خانه؛ ترکیب‌های ساده برای موهای نرم و خوش‌حالت

عرق برگ چنار؛ اکسیر گیاهی برای سلامت پوست، مو و کنترل قند خون

عرق برگ چنار یکی از نوشیدنی های گیاهی پرطرفدار در طب سنتی ایران است که از تقطیر برگ درخت چنار (Platanus orientalis) به دست می آید. این عرق گیاهی به دلیل خواص ضدالتهابی، آنتی اکسیدانی و تنظیم کنندگی قند خون، در سال های اخیر توجه بسیاری از مصرف کنندگان و پژوهشگران را به خود جلب کرده است. در این مقاله به بررسی جامع ماهیت، ترکیبات، خواص، روش مصرف و نکات ایمنی مرتبط با عرق برگ چنار می پردازیم. عرق برگ چنار چیست و چگونه تهیه می شود؟

عرق برگ چنار یک فرآورده ی گیاهی است که از فرآیند تقطیر برگ های تازه یا خشک درخت چنار به دست می آید. در این روش، برگ ها در دستگاه های سنتی یا صنعتی با بخار آب حرارت داده می شوند و ترکیبات فرار و محلول در آب گیاه همراه با بخار جدا شده و پس از سرد شدن، به صورت مایعی معطر و شفاف جمع آوری می گردد. این مایع همان عرق برگ چنار است که عصاره ی ملایمی از مواد مؤثره ی گیاه را در خود دارد و برخلاف عصاره های غلیظ، برای مصرف روزانه مناسب است.

درخت چنار یکی از درختان بومی منطقه ی مدیترانه و خاورمیانه است که در ایران نیز به وفور یافت می شود. برگ های پهن و پنجه ای این درخت از دیرباز در طب سنتی ایرانی و اروپایی برای درمان زخم ها، التهابات پوستی و مشکلات گوارشی مورد استفاده قرار می گرفته است. امروزه با توسعه ی دانش گیاه شناسی، ترکیبات فعال این برگ ها شناسایی شده و عرق آن به عنوان یک نوشیدنی سلامتی محور وارد بازار شده است. ترکیبات مؤثر و مکانیزم عمل

برگ چنار سرشار از ترکیبات فعال زیستی است که در عرق برگ چنار به نسبتی متعادل وجود دارند. مهم ترین این ترکیبات عبارتند از: فلاونوئیدها: آنتی اکسیدان های قوی مانند کوئرستین و روتین که به خنثی سازی رادیکال های آزاد کمک می کنند و از سلول ها در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت می نمایند. تانن ها: ترکیبات فنولی با خاصیت قابض و ضدالتهاب که به بهبود زخم ها و کاهش ترشحات پوستی کمک می کنند. اسیدهای فنولیک: مانند اسید کلروژنیک که نقش مهمی در تنظیم قند خون و کاهش فشار خون دارند. موسیلاژها: ترکیبات لعابی که به آرام سازی دستگاه گوارش و تسکین تحریکات مخاطی کمک می کنند. ترکیبات فرار: شامل اسانس ها و الکل های ترپنی که …

چرا همیشه احساس خستگی و بی حوصلگی دارم؟

آیا تا به حال پیش آمده که صبح با احساس سنگینی از خواب بیدار شوید، در حالی که شب قبل ساعت ها خوابیده اید؟ یا در وسط روز، بی آنکه کار سنگینی انجام داده باشید، حس کنید انرژی تان تخلیه شده و هیچ میلی به انجام کارهای روزمره ندارید؟ این احساس خستگی و بی حوصلگی، به یکی از رایج ترین شکایت های انسان مدرن تبدیل شده است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا (CDC)، حدود ۱۵.۷ درصد از بزرگسالان این کشور خستگی مزمن را تجربه می کنند و این آمار در سراسر جهان رو به افزایش است.

نکته مهم این است که خستگی مداوم را نباید با تنبلی یا ضعف اراده اشتباه گرفت. در بسیاری از موارد، این حالت یک سیگنال هشدار از سوی بدن است که نشان می دهد چیزی در سیستم فیزیولوژیک یا روانی شما درست کار نمی کند. متأسفانه، بسیاری از افراد به جای ریشه یابی، با مصرف بی رویه قهوه، نوشیدنی های انرژی زا یا استراحت های بی برنامه، سعی در پنهان کردن این مشکل دارند.

۱. کم خونی و فقر آهن؛ قاتل خاموش انرژی

یکی از شایع ترین و در عین حال نادیده گرفته شده ترین علل خستگی مزمن، کم خونی است. کم خونی به معنای کاهش توانایی خون در حمل اکسیژن به بافت های بدن است. این مشکل اغلب به دلیل فقر آهن، کمبود ویتامین B12 یا اسید فولیک رخ می دهد. آهن برای ساخت هموگلوبین ضروری است؛ پروتئینی که در گلبول های قرمز خون مسئول انتقال اکسیژن است. وقتی سطح آهن پایین باشد، اکسیژن کافی به عضلات و مغز نمی رسد و شما احساس ضعف، بی حالی و خستگی مفرط خواهید کرد.

نکته جالب این است که بسیاری از افراد حتی با داشتن هموگلوبین نرمال، دچار فقر ذخایر آهن (فریتین پایین) هستند. فریتین پروتئینی است که آهن را در بدن ذخیره می کند. اگر سطح فریتین زیر ۳۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد، حتی با هموگلوبین طبیعی، احتمال تجربه خستگی و کاهش تمرکز وجود دارد. به همین دلیل، اگر احساس خستگی مداوم دارید، حتماً باید سطح فریتین و همچنین ویتامین B12 خود را بررسی کنید. کمبود B12 علاوه بر خستگی، می تواند باعث بی حسی اندام ها، مشکلات حافظه و تغییرات خلقی شود. ۲. کمکاری تیروئید؛ متابولیسمی که کند کار می کند

غده تیروئید، هورمون هایی تولید می کند که سرعت متابولیسم …

مضرات سس مایونز : سس مایونز چه عوارضی دارد؟

سس مایونز دارای مقدار زیادی کلسترول و انواع چربی های دیگه است که در واقع بسیار مساعد برای رشد باکتریه. از اونجایی که سرعت رشد میکروب توی سس مایونز خیلی زیاده، این ماده حاوی مواد نگهدارنده مثل سربات پتاسیم و بنزوات سدیمه که سرطانزا هستن.تحقیقات ثابت کرده هیچ خوراکی ای به اندازه سس مایونز باعث صدمه به پوست صورت و جوش صورت نمی شه، به علاوه استفاده طولانی مدت از سس مایونز باعث بروز سنگ های صفراوی، ناراحتی های کبدی، آلرژی، چرب شدن سریع پوست و مو، گرفتگی عروق و… می شود. 1. ابتلا به آلزایمر با مصرف زیاد سس مایونز

تحقیقات نشون داده، سس مایونز چون هنگام تولید در درجه حرارت زیادی قرار می گیره به همین دلیل چربی های اون مستقیما توی دیواره های قلبی عروقی قلب و مغز رسوب می کنن و خطر سکته قلبی و مغزی رو افزایش می دن؛ همچنین توی روند تهیه سس مایونز ماده ای به نام پراکسید استفاده می شه که این ماده توی کاهش قدرت یادگیری و فراموشی تاثیر خیلی زیادی داره و در بین سالمندان باعث ایجاد آلزایمر می شه. 2. اسید های چرب از مضرات سس مایونز است

از میان سس ها، نوع چربی ای که مخصوصا در سس مایونز وجود دارد، مقدار قابل توجهی اسیدچرب اشباع قرار گرفته. هرچند که ممکن است مقداری از آنها توسط چربی های گیاهی جایگزین شده باشد. از بین چربی ها، چربی های اشباع مضر ترین هستند و سس هایی که حاوی این نوع چربی باشند از بد ترین سس ها هستند. 3. رشد میکروب در سس مایونز

رشد میکروب در سس مایونز بسیار بالاست از این رو این ماده حاوی مواد نگهدارنده (سربات پتاسیم وبنزوات سدیم) است که سرطان زا هستند. به تجربه ثابت شده است که در اقلام غذایی هیچ چیز به اندازه سس مایونز موجب صدمه به پوست صورت و جوش صورت نمی شود.

ترکیبات سس مایونز چرا برای زنان باردار خطرناک است؟

مایونز یکی از سس های بسیار شایع است که اساسا از تخم مرغ ساخته می شود. دستور های بدون تخم مرغ نیز موجود است. زنان باردار در  طول دوره  بارداری به شدت در خطر ابتلا به عفونت ها هستند. شایع ترین نسخه های مایونز حاوی تخم مرغ خام یا نیمه پخته هستند.این نسخه از سس به شدت در معرض باکتری های خطرناکی مثل سالمونلا قرار می گیرید. سالامونلا می تواند داخل …

به گزارش آفتاب نیوز،

در زمانی که بحث پیرامون خطرات فناوری برای سلامت کودکان رواج دارد، یک مطالعه جدید فنلاندی با خرد متعارف فاصله می‌گیرد و یافته غیرمنتظره‌ای را ارائه می‌دهد که ممکن است دیدگاه بسیاری از مردم را در مورد رابطه فرزندانشان با صفحات نمایش تغییر دهد.

تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه ییواسکیلا نشان داد کودکانی که در مراحل رشد خود زمان بیشتری را در مقابل صفحات نمایش می‌گذرانند، در مقایسه با همسالان خود که کمتر از آنها استفاده می‌کنند، توانایی‌های شناختی بهتری در نوجوانی نشان می‌دهند. این یافته، باور دیرینه مبنی بر مضر بودن صفحات نمایش برای مغز در حال رشد را رد می‌کند.

این نتایج تصادفی نیستند؛ آنها اوج یک مطالعه پیگیری هشت ساله و دقیق هستند که شامل ۱۲۴ دختر و ۱۳۶ پسر با میانگین سنی ۱۵.۵ سال می‌شود. محققان الگو‌های فعالیت بدنی، رفتار کم‌تحرک و استفاده از صفحه نمایش آنها را از اوایل کودکی پیگیری کردند و آنها را با آزمون‌های دقیقی که توانایی‌های یادگیری، توجه و حافظه کاری آنها را اندازه‌گیری می‌کرد، مقایسه کردند - عملکرد‌های اساسی مغز که موفقیت آینده فرد را در آموزش و زندگی حرفه‌ای تعیین می‌کنند.

نتایج حتی تیم تحقیقاتی را نیز شگفت‌زده کرد. در حالی که انتظار می‌رفت فعالیت بدنی با بهبود عملکرد شناختی مرتبط باشد - و در واقع همینطور بود، البته به روشی پیچیده - همبستگی مثبت بین زمان استفاده از صفحه نمایش و عملکرد شناختی طیف گسترده‌ای از سوالات را در مورد ماهیت رابطه بین فناوری و مغز در حال رشد ایجاد کرد.

محققان معتقدند که کلید ممکن است در میزان زمانی که کودکان در مقابل صفحه نمایش می‌گذرانند، نباشد، بلکه در نوع فعالیتی است که در آن زمان انجام می‌دهند. بازی‌های آموزشی، ویدیو‌های تعاملی و برنامه‌هایی که حل مسئله و تفکر خلاق را تحریک می‌کنند، می‌توانند عوامل حیاتی در تبدیل زمان استفاده از صفحه نمایش از سرگرمی صرف به ابزاری باشند که از رشد شناختی پشتیبانی می‌کند.

دکتر پیترو یالانکو، محقق اصلی این مطالعه، این نکته را توضیح می‌دهد و می‌گوید: «ما نباید صرفاً زمان استفاده از صفحه نمایش را مضر بدانیم. در عوض، باید برای ایجاد تعادل بین فعالیت بدنی و زمان استفاده از صفحه نمایش که تفکر فعال و خلاقیت را تقویت …

به گزارش آفتاب نیوز،

دکتر آنتون پولیاکوف، متخصص تغذیه، تأیید می‌کند که بهترین روغن‌های سالم، روغن‌های غنی از اسید‌های چرب امگا ۳ یا امگا ۹ هستند. به گفته او، روغن‌های بذر کتان، زیتون و گردو گزینه‌های مفیدی هستند.

پولیاکوف می‌گوید: «بهترین روغن‌های سالم، روغن‌هایی هستند که حاوی امگا ۳ یا امگا ۹ باشند. روغن زیتون، سرشار از امگا ۹، و روغن بذر کتان، سرشار از امگا ۳، از بهترین گزینه‌ها هستند. روغن گردو نیز به دلیل محتوای خوب امگا ۳ مفید است. روغن‌های دیگر را نیز می‌توان مصرف کرد؛ به عنوان مثال، روغن آفتابگردان دارای محتوای اسید اولئیک بالایی است و بنابراین به جای امگا ۶، سرشار از امگا ۹ است. واقعیت این است که رژیم غذایی ما حاوی مقادیر زیادی امگا ۶ است که می‌تواند با پیامد‌های منفی برای سلامتی مانند التهاب مزمن، افزایش لخته شدن خون و خطر بیشتر ابتلا به سرطان همراه باشد.»

این متخصص تأکید می‌کند که حفظ تعادل مناسب اسید‌های چرب امگا ۳، امگا ۶ و امگا ۹ در رژیم غذایی به جلوگیری از این اثرات منفی کمک می‌کند.

پولیاکوف می‌گوید: «روغن نارگیل و روغن MCT (تری گلیسیرید با زنجیره متوسط) نیز گزینه‌های خوبی هستند. آنها منبع خوبی از انرژی هستند، طعم متمایز و خوشمزه‌ای دارند و می‌توانند به سالاد اضافه شوند یا در پخت و پز استفاده شوند.»

منبع: aif.ru