
حسین کریمی
گرانی مواد اولیه فقط یک مسئله برای کارخانهدار و تولیدکننده نیست؛ زنجیرهای است که از کارخانه آغاز میشود و در نهایت به سفره مردم میرسد. وقتی قیمت مواد اولیه، انرژی، حملونقل، ارز و هزینه تأمین مالی افزایش پیدا میکند، تولیدکننده برای ادامه فعالیت ناچار است قیمت محصول خود را بالا ببرد. اما در اقتصادی که درآمد خانوار با سرعت افزایش هزینهها رشد نمیکند، هر افزایش قیمت به معنای کوچکتر شدن سفره است.مشکل از جایی جدیتر میشود که گرانی مواد اولیه به یک روند دائمی تبدیل شود. تولیدکننده نمیتواند برای ماه آینده برنامهریزی کند، مصرفکننده نیز نمیداند کالایی که امروز میخرد، فردا با چه قیمتی عرضه خواهد شد. این بیثباتی، اقتصاد را از مسیر تولید و سرمایهگذاری به سمت احتیاط، کاهش مصرف و حتی تعطیلی سوق میدهد.در چنین شرایطی، نمیتوان از تولیدکننده انتظار داشت تمام افزایش هزینهها …









![[محمد طاهری] تصویب کنوانسیون خزر؛ حافظ منافع ملی؟](/news/u/2026-08-25/ettelaat-o8a5a.jpg)


![[کیومرث کرمانشاهی] پشت نقاب تراستیها!](/news/u/2026-08-25/ettelaat-bamst.jpg)