دانیال امینی / برخلاف انقلابهای صنعتی گذشته که بیشتر مشاغل یدی را جایگزین ماشینآلات کردند، هوش مصنوعی این بار به سراغ مشاغل فکری، اداری، تحلیلی و حتی خلاقانه رفته است. امروز نرمافزارهای هوشمند میتوانند گزارش بنویسند، داده تحلیل کنند، کد برنامهنویسی تولید کنند، طراحی گرافیکی انجام دهند، قراردادهای حقوقی را بررسی کنند، پاسخ مشتریان را بدهند و حتی بخشی از وظایف پزشکان، حسابداران، مترجمان و خبرنگاران را بر عهده بگیرند. همین موضوع باعث شده کارشناسان از آغاز بزرگترین تحول بازار کار در دهههای اخیر سخن بگویند.با این حال، پرسش اصلی این است که آیا هوش مصنوعی واقعاً باعث بیکاری گسترده خواهد شد یا صرفاً ساختار اشتغال را تغییر خواهد داد؟ پاسخ این سؤال ساده نیست، زیرا تجربه انقلابهای فناوری نشان داده هر فناوری جدید ضمن حذف برخی مشاغل، فرصتهای تازهای نیز ایجاد میکند. اما تفاوت هوش مصنوعی در سرعت بالای گسترش آن است؛ سرعتی که ممکن است فرصت آموزش و تطبیق نیروی کار با نیازهای جدید را کاهش دهد.در بسیاری از شرکتها، مدیران ترجیح میدهند بخشی از فعالیتهای تکراری را به سامانههای هوشمند واگذار کنند. این تصمیم از منظر اقتصادی منطقی به نظر میرسد، زیرا هزینه نیروی انسانی کاهش مییابد، خطای انسانی کمتر میشود و سرعت انجام کارها افزایش پیدا میکند. اما همین روند، امنیت شغلی میلیونها کارمند را با ابهام روبهرو کرده است؛ بهویژه افرادی که مهارتهای آنان به راحتی قابل جایگزینی با الگوریتمهای هوشمند است.
کدام مشاغل بیشتر در معرض حذف قرار دارند؟
کارشناسان معتقدند نخستین گروهی که تحت تأثیر هوش مصنوعی قرار میگیرند، مشاغلی هستند که بر انجام وظایف تکراری، استاندارد و قابل پیشبینی استوارند. متصدیان ورود اطلاعات، اپراتورهای مراکز تماس، کارکنان خدمات مشتری، حسابداران، مترجمان عمومی، تولیدکنندگان محتوای ساده، کارمندان اداری و بخشی از نیروهای حوزه مالی، از جمله مشاغلی هستند که بیشترین احتمال جایگزینی با سامانههای هوشمند را دارند.در صنایع نیز شرایط مشابهی وجود دارد. کارخانههای هوشمند با استفاده از رباتها، بینایی ماشین و هوش مصنوعی میتوانند بسیاری از فرآیندهای کنترل کیفیت، انبارداری، برنامهریزی تولید و نگهداری تجهیزات را بدون دخالت مستقیم نیروی انسانی انجام دهند. در بخش حملونقل …
