ساسان باقرپناه سالهاست که در ادبیات اقتصادی، از رشد، توسعه، سرمایهگذاری، افزایش تولید و رقابتپذیری سخن گفته میشود. این مفاهیم، ستونهای اصلی هر اقتصاد پویا هستند و بدون تحقق آنها، دستیابی به رفاه پایدار امکانپذیر نیست. اما پرسشی که امروز باید با صداقت به آن پاسخ داد این است که آیا بخش قابل توجهی از بنگاههای اقتصادی ایران هنوز فرصت فکر کردن به رشد را دارند، یا تمام توان خود را صرف بقا میکنند؟
رشد اقتصادی زمانی معنا پیدا میکند که بنگاه بتواند برای آینده برنامهریزی کند؛ سرمایهگذاری جدید انجام دهد، نیروی انسانی جذب کند، فناوری خود را ارتقا دهد، بازارهای تازه پیدا کند و افق روشنی پیش روی خود ببیند. اما زمانی که اولویت یک بنگاه از توسعه به پرداخت حقوق کارکنان، تأمین سرمایه در گردش، حفظ مشتریان موجود و جلوگیری از تعطیلی تغییر میکند، اقتصاد عملاً از مرحله رشد عبور کرده و وارد مرحله بقا شده است. …
