در چنین شرایطی، توسعه این صنعت فقط به میزان تولید وابسته نیست و پرسش مهمتر این است که چگونه میتوان میان نوسازی صنعتی، حفظ توان تولید، ایجاد رقابت و قدرت خرید مصرفکننده تعادل برقرار کرد. ادامه سیاستهای حمایتی بدون الزام به ارتقای بهرهوری، میتواند فاصله صنعت با فناوریهای روز را افزایش دهد و از سوی دیگر، فشار هزینهها بر خانوار نیز امکان استقبال گسترده از محصولات جدید و کممصرف را کاهش میدهد. این گزارش صمت در پی بررسی همین دوگانه است؛ اینکه صنعت لوازم خانگی برای عبور از شرایط فعلی به چه تغییراتی نیاز دارد و سیاستگذار چگونه میتواند هم مسیر نوسازی و رقابت را هموار کند و هم مانع از آن شود که هزینه این تحول مستقیما بر دوش مصرفکننده قرار گیرد. لوازم خانگی؛ میان نوسازی، رقابت و قدرت خرید
صنعت لوازم خانگی ایران در نقطهای قرار گرفته که ادامه مسیر آن با الگوی گذشته دشوار به نظر میرسد. تغییر فناوری، افزایش حساسیت نسبت به مصرف انرژی، تحولات سلیقه مصرفکنندگان و ضرورت حضور در بازارهای صادراتی، تولیدکنندگان را ناگزیر کرده کیفیت و بهرهوری را همزمان دنبال کنند. در چنین شرایطی، حمایت از تولید دیگر نمیتواند صرفا به افزایش تعداد واحدهای تولیدی یا تزریق منابع محدود شود. صنعت برای ماندن در مسیر توسعه، به سرمایهگذاری در فناوری، نوسازی تجهیزات و شکلگیری برندهای توانمند نیاز دارد. در عین حال، بیثباتی اقتصادی و نوسان قیمت مواد اولیه، امکان برنامهریزی بلندمدت را برای تولیدکننده دشوار میکند و هرگونه تصمیم برای توسعه خطوط تولید را با ریسک بیشتری همراه میسازد.
از سوی دیگر، مسئله انرژی به یکی از محورهای مهم آینده صنعت لوازم خانگی تبدیل شده است. افزایش هزینه انرژی و محدودیت منابع، تولید محصولاتی با مصرف پایینتر آب، برق و گاز را به یک ضرورت اقتصادی تبدیل کرده است. اما تحقق این هدف تنها با تغییر یک قطعه یا اصلاح محدود در خط تولید امکانپذیر نیست و باید کل زنجیره طراحی و تولید با رویکرد بهرهوری بازنگری شود. اگر قرار است لوازم خانگی کممصرف سهم بیشتری از بازار پیدا کنند، سیاستگذاری باید هم تولیدکننده را به سمت فناوریهای جدید هدایت کند و هم شرایطی ایجاد شود که خانوار بتواند هزینه اولیه خرید این محصولات را تحمل کند. در غیر این صورت، فاصله میان فناوری مطلوب و توان …
