البته مسئله فقط کیفیت مواد اولیه یا فناوری ساخت نیست؛ شیوه قیمتگذاری، سیاست خرید خودروسازان، نحوه انتخاب تأمینکنندگان و میزان توجه به آزمونهای دوام و کنترل کیفیت نیز در این میان نقش دارند. کلاچ از آن قطعاتی است که ضعف آن شاید در زمان خروج خودرو از خط تولید دیده نشود، اما در طول کارکرد خود را نشان میدهد. بنابراین پرسش اصلی این است: آیا برای داشتن خودرو ارزانتر، واقعا باید از کیفیت قطعات مهم آن هزینه کنیم؟ صمت در این گزارش نگاهی دارد به کیفیت تولید خودرو و قطعات آن که در ادامه میخوانید. کیفیت خودرو از قطعه آغاز میشود
کیفیت خودرو در ایران دیگر صرفا یک مطالبه عمومی یا موضوعی مربوط به رضایت مشتری نیست؛ به مسئلهای تبدیل شده که بهطور مستقیم با ایمنی، هزینه نگهداری، عمر خودرو و اعتماد مصرفکننده ارتباط دارد. در هفتههای اخیر، از یک سو گزارشهایی درباره بهبود برخی شاخصهای کیفی و سلامت محصولات منتشرشده و از سوی دیگر، سازمان ملی استاندارد بر افزایش الزامات کیفی و ایمنی خودروها تأکید کرده است. افزایش استانداردهای خودرویی از ۸۵ به ۱۲۲ الزام، در کنار تأکید بر ضرورت بروزرسانی ساختار تولید، نشان میدهد ارتقای کیفیت با تغییر چند دستورالعمل یا اصلاح ظاهری خودرو اتفاق نمیافتد. کیفیت واقعی باید از نخستین حلقه زنجیره، یعنی مواد اولیه و قطعات، آغاز شود و تا فرآیند مونتاژ، آزمون، تحویل و خدمات پس از فروش ادامه پیدا کند. خودرویی که در ظاهر استانداردهای لازم را دارد، اما قطعات آن از کیفیت پایدار برخوردار نیستند، در عمل نمیتواند انتظارات مشتری را برآورده کند. قطعه؛ حلقه پنهان کیفیت خودرو …
